Fietsers

      1 reactie op Fietsers

Met Bas en Eva. Klaar voor vertrek.

Fietsers
Het begon met Adam en Eva. We kwamen hen tegen in de prachtige afdaling richting Chilecito. Even staan praten. Adam, een timmerman uit New Zealand, is al 2 jaar onderweg. In Peru ontmoette hij Australische Eva. Die was aan het backpacken, maar fietsen leek haar ook wel wat. Sindsdien fietsen ze samen. Zij waren de eerste fietsers sinds lang die we tegen kwamen (Manuel was de laatste). Maar dat zou veranderen. Toen we in Chilecito aankwamen bij het hostal El Viejo Molino, bleken daar maar liefst 2 Nederlandse stellen te logeren. Rob en Lucy, uit Gaanderen. Tenminste daar hadden ze gewoond. Zij zijn een paar jaar jonger dan wij. Hebben hun baan opgezegd en hun huis verkocht. Zijn al eens eerder 2 jaar weggeweest. Echte fietsers dus. En ook Bas en Eva. Jonge mensen die een maand of 5 hebben genomen. Daarna start voor Bas de specialistenopleiding voor KNO-arts in het Radboud in Nijmegen. Eva werkt freelance als NT2-docent en tekstschrijver.

De Harry Potter kamer.

Eigenlijk was er in El Viejo Molino geen kamer meer vrij, maar de enthousiaste eigenaar had nog een klein kamertje onder de trap over. Echt waar, een soort luxe uitvoering van de “kamer” van Harry Potter. Daar sliep wel eens een tante. Terwijl zij hard aan het werk gingen om die kamer schoon te maken en er een 2e bed te plaatsen, nodigde Bas ons uit om zijn fles bier mee op te drinken. Eva lag helaas ziek op bed. Je moet weten dat als je hier een biertje besteld, je een literfles krijgt, meestal Quilmes, het grootste Argentijnse biermerk. Dus met z’n 3-en een fles bier leeg drinken is nog niet zo raar. Het schoonmaken duurde zo lang dat we nog maar een 2e flesje besteld hebben. Daarna even douchen en om 23 uur aan tafel. Kwam de eigenaar nog met een flesje grappa aanzetten. Kortom, het was gezellig. Een dag later nog een excursie gekregen van de eigenaar naar het 2e station van de lange kabelbaan naar de Mexicana-mijn. Leuk. En gouderts gevonden! Vervolgens weer fietsen. Op een geweldig leuk campinkje in Salicas, net ten noorden van San Blas, troffen we Alain, een Belg. Hij had gewerkt als managementtrainee bij een logistiek bedrijf in de Antwerpse haven. Maar het kriebelde, dus heeft hij zijn baan opgezegd en fietst nu van Ushuaia naar Vancouver. Leuke gast ook. Wel een typische einzelgänger, maar dat geldt voor de meeste langeafstand fietsers die alleen op pad zijn. Zeker ook voor Ulf, een Zwitser die we een dag later, als we samen met Alain op weg zijn naar Belén, inhalen. Hij is voor een aantal maanden naar Zuid-Amerika gekomen om er met zijn vouwfiets (!) doorheen te fietsen. Ik schat hem halfweg 40 en zijn doelstelling is om nooit meer te hoeven werken. En dan krijgt Jelle Brandt Corstius gelijk, die beweert dat vrijwel alle mensen die lang op reis zijn vooral praten over hoe je goedkoop kunt eten, slapen enz.. Dat geldt zeker ook voor Manuel die we een dag later weer treffen, op de gratis camping Pozo Verde (heel mooi trouwens!), bij Hualfín. Weer een dag later halen we Lucy en Rob weer in. Samen met hen en Manuel zijn wij ’s avonds de enige kampeerders op de municipal van Santa Maria. De dag daarop fietst Manuel weer een groot stuk met ons mee. In Cafayate scheiden onze wegen. Voorgoed? Dat durf ik niet te zeggen. We zijn allemaal op onze eigen manier op weg naar Bolivia.

Onze badkamer bij de Pozo Verde.

1 gedachte over “Fietsers

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.