Hoe is Argentinië?

      1 reactie op Hoe is Argentinië?

Vallei van de Rio Grande

Had ik al verteld over Maurizio en Patricia? Nee, hè? Even kort dan. Vlak voor Pichelému (Chili) kwamen we hen voor het eerst tegen. Daarna nog verschillende keren. Waaronder op de camping in Llico waar ik een fles whiskey leeg moesten maken omdat Maurizio die al veel te lang mee moest sjouwen. Maurizio is een Italiaan. Type kleerkast met veel plakplaatjes, uit Turijn. Leuke kerel. In de zomer is hij badmeester op het strand. In de winter badmeester op de skipistes. Als hij wat geld heeft, pakt hij zijn fiets en gaat op reis. Vanuit het noorden van Argentinië wilde hij naar Chili, om vervolgens heel Chili door te fietsen, tot aan Ushuaia, wat weer Argentinië is. Nog in Argentinië komt hij Patricia tegen. Een Francaise van 52 jaar. Sinds 2 jaar weduwe en nu voor het eerst alleen en met een fiets op pad. Ook zij wil Chili van noord tot zuid doorfietsen. Het klikt, en als ze elkaar een paar dagen later weer tegenkomen, besluiten ze samen verder te reizen. Na Maurizio’s analyse (“Jij hebt liefde nodig!”), slapen ze ook in één tentje. Deze Maurizio vond de Argentijnen leuker dan de Chilenen. Volgens hem hebben de Argentijnen meer machismo, iets wat hem als Italiaan wel aanspreekt. Ik heb daar zelf niet zoveel mee. Ik was dus benieuwd hoe de Argentijnen mij zouden bevallen. Eerste conclusie: prima. Net een tikje opener en enthousiaster dan de Chilenen. Maar van machismo heb ik nog niks gemerkt. Ja, ze houden van bier, worst en slagers (de liedjes, niet de ambachtslieden). Maar als dat kenmerken van machismo zijn, dan ken ik nog wel een paar landen met veel machismo. Sterker nog, we hebben al op een paar campings gehoord dat het rustig is, omdat het te koud wordt voor kamperen. Watjes zijn het!
Maar enthousiast zijn ze wel. Ze vinden het prachtig wat wij doen. En dat vinden wij dan weer leuk. Woensdag nog. We moesten een lange klim doen, met de nodige tegenwind. Ik was een beetje aan het afdwalen met mijn gedachten en was wat meer naar het midden van de weg gaan rijden. Dan wordt er achter mij flink getoeterd. Ik stuur naar rechts en steek verontschuldigend mijn hand op. Maar het toeteren gaat door en wordt aangevuld met geschreeuw. Een eeuwenoude Ford pick-up komt voorbij. Walmende uitlaat. De voorbank vol en de laadbak ook. Volwassenen en kinderen zwaaien en juichen ons toe. Prachtig! Later diezelfde dag komen we er achter dat de beoogde kampeerplek, bij een meertje, niks wordt. Dus maar verder afdalen richting een riviertje. Dan wordt er weer getoeterd en stopt een tegemoetkomende pick-up in de berm aan de andere kant van de weg. Een oudere vrouw draait een raampje open en roept iets. Niks van te verstaan natuurlijk, dus maar even er naar toe. De vrouw stapt uit, gevolgd door haar dochter en zoon. Zij vertelt opgetogen dat ze ons eerder die dag al in een dorpje heeft gezien. Ze vindt het zo “¡muy lindo!” (mooi) wat wij doen. We krijgen een welkomsknuffel. Natuurlijk moeten we vertellen waar we vandaan komen (“¡muy lindo!”), waar we naartoe gaan (“¡muy lindo!”) en wat we er van vinden (“¡muy lindo!”). Ze geeft ons twee flessen met ijswater en een dikke afscheidsknuffel. Ook de dochter knuffelt ons. De zoon geeft me een hand. Na nog één keer “¡muy lindo!” gaan ze verder. Weer naar huis. Wij gaan ook verder. Glunderend.

1 gedachte over “Hoe is Argentinië?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.