De Jezuseend – de ferry (dag 2 en 3)

Regenboog

Stel je voor dat je op een waterbed ligt. Alleen zit er geen water in, maar olie. En dan niet helemaal vol, zodat je wat meer deint. Vervolgens trekken ze je met bed en al heel langzaam over een “pukkel-piste”. Dat is het gevoel dat ik vannacht had op de ferry. Al tijdens het onderhoudende praatje van Percy draaiden we de baai van Penas in, richting de Stille Oceaan. We voelden de schommelingen toenemen. De golven zouden niet hoger dan 2,5 à 3 meter worden. Maar dat bleek genoeg voor bovenstaand effect. Gelukkig wist Percy ons gisteren al te vertellen dat we vandaag een andere route dan gepland zouden varen. We zouden al snel (na een uur of 12) weer de Stille Oceaan verlaten en de kanalen en fjorden van noord Patagonië in gaan. Meer kans op walvissen en veel rustiger water. Vergeleken met de fjorden hier is het Apeldoorns kanaal al best ruig.
Vanochtend vóór het ontbijt even naar buiten gegaan. Er viel wat regen en de zon brak door. Dat gaf een prachtige dubbele regenboog boven zee. Na het ontbijt genoten van de albatrossen, de zeeleeuwen, ‘n enkele pinguïn, zee-otters en een troep van zo’n 25 dolfijnen (type Peal) die huppelend een kijkje bij de boot kwam nemen. En de zogenaamde “steamer duck”. Ik had de eerste avond al iets vreemds door het water zien schieten. Of was het er óver? Vis? Nee, bleef te lang boven water. Vogel? Nee, bleef te lang óp het water. In het praatje van Percy kwam ie terug. Het is een eend. Maar eentje die niet kan vliegen. Grote kop, kleine vleugels en sterke poten. Hij loopt op het water, zoals een zwaan doet als ie opstijgt en ondersteunt die beweging met zijn korte vleugels. Alleen stijgt deze eend nooit op. Hij kan dat lopen kilometers volhouden en het gaat nog hard ook! Officiële naam? Non-flying steamerduck. Bijnaam? De Jezuseend.

Een van de weinige tegenliggers

Na deze ochtend met allerlei afleiding volgde een gezapige middag. Geen walvissen of Orca’s. Een breed kanaal met weinig afwisseling. Beetje lezen, af en toe naar buiten, af en toe kletsen met Anne, Drew, Alf of Tara. Mooi om te merken hoe snel er een band ontstaat. Een band voor een paar dagen. Daarna gaat ieder weer zijns weegs. Vrijdagochtend komen we uiteindelijk om 8:30 uur in Puerto Montt aan, slechts een paar uur na de geplande aankomsttijd en dat ondanks dat we 12 uur later vertrokken zijn. Vanwege het gunstige weer, zegt Percy. Weinig golfslag, nauwelijks mist en wind mee. Alle passagiers worden met een bus van de aanlegsteiger naar Puerto Montt gebracht, behalve wij, want wij gaan weer fietsen. Uiteindelijk ging het ontschepen zo snel dat we geen afscheid hadden genomen van onze reisgenoten. Gelukkig stonden ze ons halverwege op te wachten: de bus had pech! Na een paar hartelijke knuffels weer op de fiets. Misschien dat we Anne of Tara nog gaan zien, die gaan ook noordwaarts. Drew en Alf vliegen op zaterdag terug naar Nieuw Zeeland.
Wij drinken koffie bij een benzinestation en gaan richting Puerto Octay. Even na 16 uur begint het te regenen. Eerst een beetje, daarna hard. En dat blijft zo tot in Octay, 2 uur later. Dus maar een cabaña genomen ipv de camping. Goede keus gezien de hoeveelheid regen die ook ‘s nachts valt. Zaterdagochtend begint droog met zelfs even een waterig zonnetje. Op het moment dat we alles ingepakt hebben, begint het te hozen. We gaan nog maar even aan de keukentafel zitten. Na een uur hakken we de knoop door: we blijven hier nog een dag. Prima bedden, een warme douche en een keuken. En niet alleen droog, maar ook warm! We hebben een elektrisch kacheltje, dat er voor gezorgd heeft dat al onze kleren weer droog zijn. Misschien is het vanmiddag nog even droog genoeg om het dorp te bekijken. Schijnt best aardig te zijn…..

1 gedachte over “De Jezuseend – de ferry (dag 2 en 3)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.