De ferry – dag 1

      Geen reacties op De ferry – dag 1

Dolfijnen

Het vooruitzicht om een paar dagen weinig tot niks te kunnen doen, spreekt me wel aan. Even afkicken van de hektiek van onze sabbatical . We hebben een 2-persoonshut, dus even op bed liggen lezen is mogelijk. Percy vertelt in vogelvlucht hoe de reis er uit gaat zien, en dirigeert ons dan naar buiten: de nauwe passage (80 meter breed) die slechts twee keer per dag rond hoog water genomen kan worden, komt er aan. Het is mistig, er valt wat regen en het is al aardig donker. Maar toch, we varen vlak langs rotsige eilandjes, hoewel er nog ruimte is voor een paar dolfijnen om te spelen. Daarna naar bed. Ik slaap heerlijk. Na het ontbijt, 8:30 uur, gaan we even buiten kijken. We vallen met onze neus in de boter. We zien een aantal dolfijnen richting onze ferry zwemmen. Mooi! De rest van de ochtend stappen we af en toe naar buiten, maar het is fris en nat. ‘s Middags klaart het langzaamaan op. We passeren nog een smalle doorgang aan het einde van the English Channel, aan het eind waarvan een beeldje van de madonna Stella Maris op een eilandje staat: zij zorgt voor een behouden vaart. De kapitein laat de scheepshoorn een groet brengen. Als we Puerto Eden naderen breekt de zon door. Jawel, Annette en Ton zijn bij het dorpje dat de meeste regen vangt van alle dorpjes in de wereld (minstens 375 mm per maand), en de zon schijnt! Omdat de ferry niet aan kan leggen bij Puerto Eden, gaan we op 200 meter voor anker. Er liggen dan al zo’n 10 kleine vissersbootjes te wachten.

Puerto Eden – laden en lossen is klaar

Zo gauw we stilliggen, varen ze naar de achterkant van de ferry. Daar wordt in rap tempo bagage geladen en gelost. Ook gaan er wat mensen van boord. Inwoners van Puerto Eden. Zo’n 3 kwartier later gaan we weer verder. Na een kop koffie naderen we het volgende hoogtepunt. Daar waar het kanaal lekker breed is, is in 1968 een schip op de rotsen gelopen. En wel zo, dat het keurig rechtop staat. Muurvast, dat wel. Mooi om te zien dat de natuur ook op zo’n scheepswrak zijn weg wel vindt. En weer brengt de kapitein een saluut. Nu resten ons nog maar 2 hoogtepunten. Het diner gevolgd door een praatje van Percy over de fauna van dit stuk van Patagonië.

Wrak

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.