De Ferry – wat vooraf ging

      3 Reacties op De Ferry – wat vooraf ging

Ons verblijf voor 3 dagen

Wij zitten op een ferry. Zo’n boot die auto’s en mensen meeneemt. Maar dit is wel een bijzondere. Ten eerste is de overtocht van Puerto Natales naar Puerto Montt maar liefst 1500 km. Ruim 3 dagen en 3 nachten varen. En dat is best veel. Ten tweede ga je door een vrijwel onbewoonde wereld langs de westkust van Chili. De enige stop is Puerto Edén. Een vissersdorp met nog geen 200 inwoners. Het dorp is alleen per boot bereikbaar. Het is vooral beroemd vanwege de regen: geen ander dorp op de wereld vangt zoveel regen in een jaar.
Onze ferry is vooral een vrachtboot. Er zijn hutten voor pakweg zo’n 100 mensen. Vooral toeristen, een aantal vrachtwagenchauffeurs en een paar inwoners van Puerto Edén. Omdat het weer niet altijd te voorspellen is, en tegenslag ook niet, willen de vertrektijden van de ferry nogal eens afwijken van de geplande tijden. Ze raden je dan ook aan om voor- en natransport ruim te plannen. Voor ons geen probleem. Omdat we wat problemen hadden met de online boeking, zijn we op tijd naar Puerto Natales gegaan. Op donderdagmiddag het kantoortje van de Navimag opgezocht. Net iets te vroeg. De mevrouw van Navimag wilde wel achter onze boeking aan gaan, maar had daar de hulp van het hoofdkantoor voor nodig. En die hadden nog siësta. Een paar uur later was alles geregeld. Wij moesten ons in persoon melden op maandag tussen 9 en 19 uur om in te checken. We konden dan rond 21 uur de boot op en zouden op dinsdagochtend om 6 uur afvaren. Mooi. Wij op maandagochtend op tijd naar het Navimagkantoor. Inchecken verliep soepel. Alleen was er een wijziging in de tijden. De boot zou pas later die maandag arriveren, en alles zou wat opschuiven. Maar hoeveel wist ze ook niet. We moesten ’s avonds tussen 17 en 19 maar even bellen. Gelukkig vonden ze het bij ons Hostal prima als we daar nog wat tijd door zouden brengen met hun wifi en koffie. Even na vijven heeft de jongen van de receptie voor ons gebeld met de Navimag. We zouden die maandagavond om 11:30 uur aan boord kunnen van de ferry. De vertrektijd stond nog steeds op 6 uur dinsdagochtend. Die avond zaten wij in een prima pizzeria naast twee vrouwen die ook de tijd moesten doden tot aan “boarding time”. Tara uit Australië, ergens achter in de twintig, en Anne uit Nieuw Zeeland, onze leeftijd. Uiteraard zagen we die weer terug bij het welkomspraatje ’s avonds om 11:30. Dat praatje werd verzorgd door Percy, een man die heel veel weet van de geologie en de flora en fauna van Patagonìë. Hij zal ons gedurende de trip met verschillende praatjes informeren over wat er te zien is. Deze avond was zijn belangrijkste mededeling dat we niet vóór dinsdagmiddag 17 uur zouden vertrekken. Iets met laden en lossen en een nauwe doorgang die alleen met hoog water veilig te nemen was. Dus nog een dagje Puerto Natales? Tara had een goed idee. Een kilometer of 8 buiten het dorp is een wandeling naar een uitzichtspunt (mirador Dorotea). Als we nou eens een taxi daar naartoe zouden nemen en die wandeling van een paar uur doen? Zij zat al een hele week in Puerto Natales en had alles wel gezien. Anne ging iets anders doen, maar Drew en Alf, 2 mannen van begin 70 uit Nieuw Zeeland gingen graag mee. Een taxi vinden was niet moeilijk, en volgens de chauffeur pasten we er wel in met z’n vijven. Inderdaad, krap, maar te doen. Hij vond het uiteraard prima om ons weer op te halen om 13 uur en stelde voor om dan alles in één keer te betalen. Ooit in NL meegemaakt? Toen we door een hek richting het pad naar de mirador liepen, werden we door een vrouw naar binnen geroepen. We moesten ons registreren en 7 euro per persoon betalen. Dat is best veel, maar ja, we waren nu hier dus vooruit maar. Bij terugkomst (pittig klimmetje) werden we weer binnen geroepen. Er was koffie en thee en ze serveerde crackers met kaas en jam. Ook bakte ze een stel pannenkoekjes voor ons. Dit was allemaal inbegrepen in de toegangsprijs, maar was er niet bij verteld. Dat was weer een leuke meevaller, ook omdat we de lunch aan boord gemist hadden.

Tara, Alf, Drew en Annette

Eenmaal terug aan boord, zagen we dat het laden nog niet afgelopen was. 17 uur vertrekken zat er niet in. Volgens Percy zou het 19 uur worden. Om half zeven kwam de mededeling dat de havenautoriteiten van Puerto Montt besloten hadden dat we pas op woensdagochtend om 6 uur zouden vertrekken. Lekker. Vrijwel iedereen ging naar zijn hut om zijn jas te pakken en nog een paar uur van boord te gaan. Op zoek naar wifi om vrienden en familie van de vertraging op de hoogte te stellen. Maar op het laatst werd iedereen tegen gehouden. We gaan wél over een half uur vertrekken! Ik geloof daar natuurlijk niks meer van. Maar jawel. Na nog wat heen en weer rijden met vracht, gaan de trossen los. Om 19:30 uur gaan we. Onze cruise is begonnen!

3 gedachten over “De Ferry – wat vooraf ging

  1. Je broertje

    Lekker ontspannen op reis gaan. Zou ik hier best lastig van hebben, maar als je al ruim een half jaar aan het rusten bent met zijn tweeën. Dan kan het niet meer stuk………..toch.

  2. Drew Parsons

    I mean to get your Facebook or email addresses when we were on the Navimag ferry but forgot at the last moment. You are an inspiring couple and we enjoyed your company. Best wishes for the rest of your trip!! My Facebook page is drew.parsons.37 and I have posted some photos from the Navimag voyage there. Hope to hear from you when you get time!! Safe peddling!! Drew Parsons in New Zealand

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.