De pampa

      Geen reacties op De pampa

Weg van El Chalten

Tijdens ons ontbijt op zondagochtend, verandert langzaam het licht. Dat is waar ook, er zou vandaag een bijna volledige zonsverduistering zijn. Omdat er wat sluierbewolking hangt, kunnen we af en toe een snelle blik op de zon werpen. Zo zien we de maan langzaam langs de zon schuiven. Na een laatste boodschap, rijden we om 11 uur El Chalten uit. Weg van de prachtige Fitz Roy en Cerro Torre. Na één kilometer stoppen we. Hier is een uitzichtpunt op het dorp en de achterliggende bergen. Prachtig plaatje. Als even later twee condors op zo’ n 30 meter langs zeilen wordt het nog mooier. Daarna gaan we vaart maken. Probleem is dat ik in mijn achteruitkijkspiegeltje steeds een fantastisch zicht hou op de bergen. Ik stop af en toe om een foto te maken. Naarmate we verder weg rijden van de bergen zie ik meer van de indrukwekkende Campo Hielo Sur.
We moeten vandaag echter naar La Leona en dat is 110 km. Gelukkig hebben we wind mee. Na 10 minuten knijpen we weer in de remmen. In de pampa rechts van de weg lopen zes nandoes.

Een nandoe

De emoe van Zuid Amerika zeg maar, het kleinere broertje van de struisvogel. Die moeten we even bekijken. Dan gaan we nu tempo maken. Nee, 10 minuten later moeten we weer stoppen. Een guanaco, de grootste in het wild levende lama. Deze is echter dood. Verkeersslachtoffer. En nu een feestmaal voor 2 caracara’s. Mooie vogels.

Caracara aan het eten.

Snel verder. Rechts van de weg krijgen we zicht op Lago Viedma. In het meer drijven grote ijsbergen, afgebrokkeld van de Viedma gletsjer. Stop, kijk daar: een enorme roofvogel op een paaltje. Het blijkt een Chileense adelaar te zijn. Ik ga proberen dichterbij te komen. Dat lukt. Zo dichtbij dat ik even aarzel. Ook de adelaar twijfelt. Hij lijkt op te willen stijgen. Leunt daartoe iets voorover, maar draait vervolgens zijn nek en begint zijn rug te krabben. Alsof hij wil zeggen: nee, ik ben niet bang van jou.

Chileense adelaar met jeuk.

Nog twee passen en hij besluit toch te verkassen. 15 Meter verder, zodat ook Annette nog even van dichtbij kan kijken. Wat een indrukwekkende vogel!  We zijn nog geen twee uur onderweg en hebben al zoveel gezien. 10 minuten later is het weer raak. Onze eerste levende guanaco’s.

Een nog levende guanaco.

Dan daar rechts, een klein meertje met donkerroze water. Een kleine zoutpan, want heel lang geleden was hier zee. En zo gaat de eerste dag op de pampa verder. Regelmatige stops. Ik probeer mooie foto’s van de condors te maken (niet gelukt) en de guanaco’s (wel gelukt). Om 18 uur bereiken we de camping bij La Leona. Wat een heerlijke eerste dag op de pampa!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.