Hoe is Argentinië?

      Geen reacties op Hoe is Argentinië?

El Chalten.

Na de ferry over het Lago Desierto rijden we voor het eerst echt in Argentinië. De ripio is niet veel beter dan in Chili. De bergen zijn fantastisch (Fitz Roy), het landschap oogt wat droger. Na het Chileense regenwoud rijden we richting de Argentijnse Pampa. Maar eerst El Chalten in. Dit dorp afficheert zich als het “trekkingcenter” van Patagonië. En ja, er zijn behalve veel restaurantjes en barretjes, ook veel reisburootjes. Maar eerst gaan we een bank opzoeken. We hebben nul Argentijnse pesos. Bij de enige bank treffen we een sip kijkende jongen aan. “Geen geld” zegt hij. Toch maar even met onze eigen kaart proberen. Maar de jongen heeft gelijk: geen geld. Lastig. Ook omdat het vrijdagmiddag is. Er zal niet veel gebeuren voor maandag. Naast de bank zit het toeristenburo. Daar even langs, want we willen ook weten waar we de Casa de Cyclista kunnen vinden. Dat weet ze nog net, want dat is naast haar huis. Als we het probleem met het geld aankaarten, beaamt ze het probleem. Een oplossing heeft ze niet. Ze past naadloos in het rijtje toeristenburomedewerkers dat we tot op heden hebben meegemaakt: ze weet niks. Op naar het busstation. Daar schijnt ook een ATM te staan. Deze werkt echter alleen met kaarten zonder chip! Leve de vooruitgang, wij hebben alleen kaarten met chip. Dat is namelijk veiliger, zei onze bank. Dat klopt, niemand kan aan je geld komen….
Als je dan overal met je kaart zou kunnen betalen, valt het probleem nog mee. Helaas, zo eenvoudig is de oplossing niet. Veel ondernemers accepteren geen kaartbetaling. De bank rekent hen teveel kosten door. Een andere teleurgestelde bankklant geeft ons de tip om dollars te wisselen bij een hotel. Nu wil het toeval dat wij ruim 200 US dollars bij ons hebben. Die hebben we in de US aangeschaft om in Mexico een eventueel tekort aan ATM-machines op te vangen. Kleine coupures. Daar hebben we ze niet nodig gehad. Hier in Argentinië komen ze nu goed van pas. Een tweede zaak die we hier wilden regelen, was het boeken van een bus naar Puerto Natales. Dat lijkt te lukken, totdat het vriendelijke meisje van het reisburo zegt dat we alleen contant kunnen betalen. Dat hebben we niet in pesos. Met dollars erbij lukt het net. Als we de dollars voor haar uittellen, vertelt ze doodleuk dat ze geen briefjes kleiner dan $50 kan accepteren. Dan wordt voor haar wisselen bij de bank te duur. Wij hebben geen biljetten groter dan $20. Een taco reken je af met een biljet van één dollar, niet met een briefje van 100. Als ze eenmaal begrijpt dat wij echt geen ander geld hebben, belt ze haar baas. Deze vindt het goed dat wij in kleine coupures betalen. Dat is dus geregeld. Voor ons wel reden niet langer dan strikt noodzakelijk in El Chalten te blijven. Jammer van die mooie wandelingen hier. Maar ja, de dollars zijn op en de bank geeft geen pesos. Geen wonder dat dit land financiële problemen heeft, met zo’n bankensector.

Op naar El Chalten

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.