Hoe is Chili (4)

      4 Reacties op Hoe is Chili (4)

Orsono.

We waren er al achter dat je de kaarten niet echt kunt vertrouwen hier. Wat verhard zou moeten zijn, is het niet (vervelend). En soms is het verhard als dat niet zou hoeven volgens de kaart (fijn). Maar er is meer. Zo kun je de borden langs de weg ook niet vertrouwen. Je weet wel, die borden die vertellen hoever het nog is naar dorp x of stadje y. Deze week nog. Eerst zegt een bord dat het nog 54 km is naar Panguipulli. Kan. Eén kilometer verder zegt een gelijksoortig bord dat het nog maar 46 kilometer is. Weer een kilometer verder toch maar weer 54 km. Alsof we niks gefietst hebben. Ik vraag me dan af hoe dat werkt. Zijn er twee bedrijven tegelijk aan het werk geweest? Eentje serieus, de ander met een lichtelijk aangeschoten landmeter? Of hadden ze een bord over en heeft iemand besloten dat dat wel ergens tussen past? Of hadden ze alleen nog maar plakletters 4 waar ze een 5 nodig hadden en dacht iemand, “Kom, ‘t is crisis, we maken eerst de 4-en op.”? Of schort het aan behoorlijk rekenonderwijs op het VMBO in Chili? Zeg het maar. Ik weet ’t niet. Lastig is het wel. Het wegennet is toch al bijzonder. Chili is lang en smal. In het westen de zee, daar houden alle wegen op. In het oosten de Andes. Daar kun je af en toe wel overheen, maar niet overal. Daar zie je in het wegennet terug dat Chili en Argentinië jarenlang ruzie hebben gehad. Dus hadden ze er geen van beiden behoefte aan dat je makkelijk de Andes over kon. Dat zorgt er mede voor dat Chili zo’n bijzonder wegennet heeft. Van Santiago naar Puerto Montt (zuiden) loopt de Ruta 5 (onderdeel van de Panamerican highway). Dat is een soort slagader. Vandaaruit vertakken de verharde wegen zich naar de kust, of de bergen in. Zoals gezegd lopen sommigen daarvan door Argentinië in. Maar als je noord-zuid wilt fietsen, wordt het lastig. Zowel langs de kust als in de Andes heb je dan een probleem. Daar liggen hooguit paden die geschikt zijn voor 4×4. Vreemd als je bedenkt dat de meeste mensen noord-zuid reizen in zo’n lang, smal land. En dat is nog niet alles. Ze hebben een bloedhekel aan haarspeldbochten. Denk ik, want je ziet ze nauwelijks. Gewoon pats boem die berg over. Rechttoe, rechtaan. Bomt niet wat het stijgingspercentage is. Oké, tot op zekere hoogte. Toen we Vichuquén uit fietsten, kwamen we op de “weg-met-de-7-haarspelden”. Zo was hij genoemd, want zo bijzonder zijn ze dus. Zwetend boven gloeiend asfalt moesten we eerst klimmen tot aan 15% stijging. Omdat het vervolg boven de 25% zou komen (en daar komen ook Chileense auto’s niet meer tegenop) hebben ze 7 haarspelden aangelegd. De bochten zelf haalden probleemloos de 20%. Lopen dus. Geen fietsland, dat Chili.

Camping Panguipulli

4 gedachten over “Hoe is Chili (4)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.