Neus in de boter (x3)

      2 Reacties op Neus in de boter (x3)

Emilio’s visie op The Wall van Trump

Op donderdag aangekomen in Puerto Vallarte (PV voor intimi), bij Emilio, onze warmshowers-host. Geweldige kerel. Echt neus-in-de-boter. Zijn vrouw was een paar dagen de stad uit, dus Emilio moest voor de kinderen zorgen. Maar een paar fietsers erbij was geen probleem. Emilio is een kunstschilder die behoorlijk verkoopt in een paar galerijen, zowel in PV als op andere plaatsen. Wij mee naar de gym van de kinderen (Emilia van 5 en Patricio van 9) en daarna de oude stad in met zijn allen. En daar vallen we voor de 2e keer met de neus in de boter. Op 1 december beginnen de festiviteiten ter ere van de Virgen de Guadalupe, de beschermheilige van Mexico en ik geloof inmiddels ook van heel Latijns Amerika. Dat resulteert in een nationale feestdag op 12 december. Maar nu was de start met een kleine optocht met daarin professionele dansers en veel muziek natuurlijk. En een klein meisje dat als Virgin op een auto mocht staan.

De Maagd van Guadalupe

Op zaterdag hebben we afscheid genomen van Emilio, Emilia en Patricio. Veel te laat zijn wij begonnen aan de lange klim de Sierrra Madres in (van 0 naar 1850 meter). We wilden naar Mascota fietsen. Helaas bleek dat teveel van het goede. Ook al omdat we 4 fikse buien te verwerken kregen. Op een gegeven moment kreeg ik in de gaten dat de klim te steil was om tempo te kunnen maken (veel rond 8%). Maar ja, wat dan? Omdat ik deze rit niet had voorbereid, wist ik niet of we door een dorpje zouden komen met overnachtingsmogelijkheid. Toen ik op een stuk van 9% aan het ploeteren was, en de 4e regenbui losbarstte was ik er klaar mee. Fiets aan de kant en duim omhoog. Dat lijkt misschien raar, maar er rijden heel veel mensen in een pick-up, en daar kunnen makkelijk 2 fietsen in. Enige probleem was dat Annette vooruit fietste en niet meer in het zicht was. Maar ja, je moet prioriteiten stellen. De eerste meneer met een pick-up zwaaide vriendelijk terug. Ik hou het er maar op dat hij het liftgebaar niet kent. De tweede was volgeladen. De derde stopte. Twee mannen van in de dertig stapten uit. Natuurlijk kon ik mee. En mijn vrouw, die een eindje verder fietst? Geen probleem! Het werd een leuke rit. De twee bleken kunstenaars te zijn (poëzie, veelal geschilderd, niet geschreven). Na rondreizen over de hele wereld (ja, ook Amsterdam) waren ze terug in Guadalajara. Ze hadden een project opgezet om kunst naar de gewone mensen te brengen. Ze hebben een aantal kunstenaars om zich heen verzameld en willen alle 300-en-zoveel gemeentes in de staat Jalisco afgaan. Ruim tweederde is al aan de beurt geweest of heeft toegezegd. Het is een groot succes. Zij proberen met hun kunst de mensen aan het denken te zetten over wat er in Mexico speelt en wat ze er zelf aan kunnen doen. Verder vinden ze het standaard onderwijs helemaal niks en zien ze de staat als veroorzaker van veel leed. Nu waren wij het, met wat nuances, vaak met hen eens. Maar toen kwam de vraag “Wat doen jullie eigenlijk?”. Annette zei dat ze in het onderwijs werkt. Dat was natuurlijk dikke pret. En toen ik zei dat ik voor de overheid werkte was de sfeer niet meer kapot te krijgen! Om 18 uur zeten ze ons af voor de deur van een leuk hotel in Mascota. Nog even gegevens uitgewisseld en nagenoten van deze 3e neus-in-de-boter!

2 gedachten over “Neus in de boter (x3)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.