Eten en fietsen

      4 Reacties op Eten en fietsen

Ik ben er niet zo goed in om met een volle maag tegen een berg op te fietsen. Maar op deze tocht ontkom ik er niet altijd aan. Neem vanochtend. Wij gingen ontbijten in een wegrestaurant. Gelukkig hadden ze behalve eieren “any style you want, dear” ook pannenkoeken. De pannenkoeken van thuis in gedachte ging ik voor de “tall staple”, want ook dat waren er nog steeds maar drie. Desnoods bestel ik een tweede portie, dacht ik toen nog. Vervolgens komen er drie plakkaten van ieder zo’n vier centimeter. Samenstelling onbekend, maar naast een vorm van meel en eieren zat er zeker ook een scheut behangselplak in. Na goed anderhalve pannenkoek heb ik het opgegeven. Zelfs met een half kannetje stroop was het niet eetbaar te maken. René zat intussen heerlijk te smikkelen van twee eieren met bacon én een hamburger. Ik had al zo’n vermoeden dat mijn pannenkoeken geruime tijd nodig zouden hebben om te verteren. Maar gold dat ook niet René zijn ontbijt?
Om 10:15 uur stappen we op de fiets, meteen klimmen naar de Togwotee. Een pas van ruim 2900 meter. Terwijl ik het gevoel heb dat mijn ontbijt nog moet indalen, gaat René er als een speer vandoor. Toegegeven, zijn hamburger zag er uit alsof hij al eerder door iemand anders verteerd was, maar toch. Ik heb René ook al eens uren zien fietsen nadat hij zijn hele maaltijd er uit gegooid had. Die jongen heeft talent als het gaat om klimmen! En dat hebben we gedaan vandaag. In een fantastische omgeving! Zowel de Togwotee als de Union Pass zijn mooie klimmen met onderweg fantastisch uitzicht op de verschillende bergruggen. Vanaf de Union Pass blijf je een tijdje op hoogte fietsen. Ook morgen nog. Prachtig! Omdat het hier een echt Grizzlyberengebied is, hebben we eerst ergens net na de pas gekookt en gegeten en toen nog een half uur verder gefietst voor onze slaapplaats. Op advies van iedereen: beren hebben zeer goede neuzen! En juist in dat laatste half uur fietsen zagen we wat ik ooit hoopte te zien: een moeder eland met twee kalfjes! Overigens in het gezelschap van een Wapiti (indiaanse term voor de Elk). Die Wapiti leek behoorlijk verliefd op de eland. Ik weet niet of het wederzijds was.
We hebben nu de tent op een zeer idyllisch plekje opgezet. Maar of we goed slapen? Elk geluidje (en je hoort hier niks) zal ons doen denken dat er een grizzlybeer rond de tent struint. Morgen waarschijnlijk vroeg op!

image

Zoek de elanden.

4 gedachten over “Eten en fietsen

  1. Mark

    Hallo zwoegers,

    Erg leuk om jullie belevenissen te lezen. Nog veel veilige kilometers (Miles) gewenst en geniet ze. Misschien ff terug met je brilletje naar Ma Barnes. Ik zie er maar 2 op de foto hoor.
    Groeten Mark

    1. Ton

      Tja, was ook een leesbrilletje. Er stonden er echt drie, maar mogelijk heb ik de verkeerde foto geplaatst. Is namelijk een heel gedoe met een apple en WordPress. Maar leuk dat je de blog leest. Groet, Ton.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.