Eten & drinken

      2 Reacties op Eten & drinken
Gamlin, de Imperial sanddunes. Zandbak voor volwassenen.

Gamlin, de Imperial Sand Dunes. Zandbak voor volwassenen.

Angst voor de honger, noemde Luther het. En die herken ik. Als je met de fiets reist, heb je maar beperkt ruimte om boodschappen mee te nemen. Bovendien heb je geen koeling, dus dat beperkt je ook in wat je mee kunt nemen. Als je vervolgens in warme streken gaat fietsen, zoals de woestijn in Californië, dan komt er nog iets bij: angst voor de dorst. Zo namen wij, op de tocht door Joshua Tree 13 kg water mee. Voor krap 2 dagen. Dat lijkt heel veel. En dat is het ook. Maar ik kan redelijk panisch worden bij de gedachte dat we niet genoeg water bij ons hebben. Nou is die angst niet helemaal redelijk. Je zult nooit iemand vergeefs om water vragen. Sterker nog, we krijgen het regelmatig ongevraagd aangeboden. Maar toch. De laatste dagen hebben die angst weer gevoed. Het is erg warm hier in het zuiden van Californië. Zo’n 36-38 graden. En dat met een lage luchtvochtigheid, waardoor je zweet snel verdampt en je dus niet meteen in de gaten hebt dat je veel vocht verliest. Daar kom je dan ’s avonds achter, als je nog liters drinkt, zonder te moeten plassen. Vandaag echter weer een mazzeltje. We gaan in 2 etappes van Brawley naar Yuma. Daar gaan we Cindy en Tim opzoeken, die we hebben leren kennen in Yellowstone (Mammoth Hot Springs). Ik was van plan een stuk van de Interstate 8 te fietsen. Je kunt anders amper in Yuma komen. Volgens Tim mag dat niet. En hij heeft gelijk. Bij de afslag die we vandaag namen, zo’n 25 km van de I8, stond al een bord: “bicyclists not allowed on I8”. Maar Tim deed ons een andere route aan de hand, waarbij we zelfs langs een camping zouden komen. De Golden Rock Ranch. Toen we daar aankwamen, na een paar km zandweg, bleek de camping nog gesloten. Het seizoen begint pas in november. Gelukkig kwamen we de bazin tegen, en natuurlijk waren we welkom! De douches en het drinkwater waren al aangesloten (mazzel). De bar was nog gesloten (pech). Wel kwam ze na een uurtje 2 flesjes ijskoud water brengen. Lief hè?
Nog even over de motels hier. De ketens met goedkopere kamers (zoals America’s Best Value Inn of Super 8, of de Townhouse Inn in Brawley) zijn allemaal in handen van Indiërs. Opvallend. Ze adverteren ook allemaal met een “continental breakfast”. En dan krijg je een ontbijt zoals ik het op ons continent nog nooit gehad heb! Als je geluk hebt, kun je zelf een wafel bakken. Dan komt er uit een grote kan met drukknop een beetje dikkige smurrie. Die giet je in het wafelijzer, waarna je die dichtklapt en omdraait, waardoor een klokje gaat lopen. Na 2:30 minuut is je wafel klaar. Vinden ze. Ik zou het mijn gasten niet voorzetten. Soms kun je ook brood roosteren. Soms niet. Er is sap (te zoet) en koffie (te slap). Verder meerdere voorverpakte zoetigheden, zoals muffins (te klein) en cinnamon rolls (veel te zoet). Een obligaat mandje appels completeert het ontbijt. Oh nee, je kunt soms ook nog melk met cornflakes mixen. Af en toe zelfs met een zakje muesli (gezoet). Wij trappen er elke keer weer in. We gaan daar zitten, eten de smurrie, produceren veel afval en gaan vervolgens op zoek naar een winkel met fatsoenlijk brood en liefst een inpandige Starbucks. Ja, ik weet het, de McDonalds onder de koffiemakers. Maar slechts zelden vinden wij op het platteland goede koffie buiten de Starbucks om. Goede uitzonderingen: de Twee Zusters in Joshua Tree, Panamint Springs (ook goed ontbijt en 180 soorten bier), het Engels echtpaar in Afton ( chocolaterie én goeie koffie) en de drive-through in Plaines (aardige mevrouw én goede koffie). En nog een paar die ik me zo niet herinner (wel de koffie, niet de plaats….). Overigens is dat inmiddels een van de weinige luxe zaken die we ons permitteren: goede koffie. We hebben (bijna) altijd een pak goede koffie bij ons (sorry, ook Starbucks, French of Italian Roast (dark)). Met ons nylon filtertje maken we daar ’s ochtends en ’s avonds heerlijke koffie mee. Oké, nog een luxe: als de koffie op is (’s avonds dan) gaan we aan de Whiskey (Ton) of de Kahlua (Annette). Je moet toch op een of andere manier al dat fietsen compenseren? Niet?

Cholla garden

Cholla garden

 

2 gedachten over “Eten & drinken

  1. Marianne

    Net even 4 prachtige verhalen van jullie gelezen. Wat een reis en wat maken jullie veel mee. Af en toe flink afzien; kanjers! X

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.