Schrik

      Geen reacties op Schrik

Iedereen schrikt wel eens. Ik ook. En soms erg. En vandaag héél erg! We waren net over de top van de eerste berg heen en lekker aan het afdalen. We hadden  trouwens heerlijk fietsweer. Weinig wind, strak blauwe lucht en een graadje of 25. In die heerlijke afdaling hoor ik in een keer lawaai achter me. Vreselijk lawaai! Nog nooit zoiets gehoord. Instinctief kruip ik in elkaar. Klaar om de klap op te vangen. Welke dan ook. Tegelijk realiseer ik me dat dat bij wat me te wachten staat geen enkele zin heeft. Maar ja, dat instinct, hè. Met donderend geraas komt er een JSF over. Amper 200 meter boven ons! Mijn hart klopt in mijn keel. Wat een klojo om mij zo te laten schrikken.

We fietsten vandaag (eindelijk) weg uit Ridgecrest, waar de wapentestlokatie China Lake is. Terwijl we de 395 afzakken ligt links Fort Irwin, het nationale trainingscentrum van defensie. En als we eenmaal de 58 overgestoken zijn, ligt rechts Airforce Base Edwards (waar die JSF’s gestationeerd zijn). Heel grote lokaties. En daarom niet veel wegen om naar het zuiden te fietsen. Als we de laatste serieuze klim van de dag doen, zien we vanaf boven een stadje liggen met wat vreemde gebouwen. Gebouwen? Het lijken wel vliegtuigen! Of is dat mijn trauma van vanochtend? Het is nog wel zo’n 30 km fietsen, dus we kunnen het rustig bekijken. En ja hoor, het zijn vliegtuigen. Heel veel! Een oude, gesloten luchtmachtbasis (George) is omgebouwd tot een volwaardige publieke luchthaven. Dit om werkgelegenheid voor Victorville en omgeving te behouden. Het wordt gebruikt voor vracht en militaire vluchten, maar er is ook een enorme “boneyard”: afgedankte vliegtuigen, wachtend op de sloop. Morgen eens kijken of we dichterbij kunnen komen.

 

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.