Wind

      Geen reacties op Wind
Het stof gaat liggen

Het stof gaat liggen

Vanochtend bij het opstaan was er nauwelijks wind. En het beetje dat er waaide kwam uit het Noorden. En laten wij nou pal naar het zuiden moeten! Opgewekt aan het ontbijt dus. En dat ontbijt was goed. Een “all you can eat”-variant. Nou houd ik daar meestal niet van, maar van deze wel! Een Amerikaans ontbijt met yoghurt, broodjes en croissants! En natuurlijk eieren, spek, worst en gebakken aardappelen. En ook nog goeie koffie (Seattle). En dat dan buiten op een terras. Graadje of 20 en een roadrunner die komt kijken of er nog iets te snaaien valt. Mooie start van de dag toch? En het werd nog mooier. We dalen af in de vallei waar gisteren de zandstorm woedde. Niks meer van te zien, behalve wat ribbels in de zandhopen in de berm. We slaan af richting Ridgecrest, en na een paar km zien we 2 auto’s stil staan. Dan is er meestal iets te zien. En ja hoor, 2 coyotes vlakbij de weg. Ik foto’s maken natuurlijk. En daar kantelde de dag. Later bleek dat ik mijn toestel verkeerd had ingesteld (S ipv A als je het wil weten). Alle foto’s onscherp. Maar daar blijft het niet bij. Als we goed en wel weer aan het fietsen zijn, nog nagenietend van de ontmoeting met de coyotes, steekt de wind weer op. Windkracht 3 wordt 4 wordt 5 wordt…. Ons tempo zakt. Ik begin te rekenen. Met een gemiddelde van 12,5 km/uur doen we 8 uur over de 100 km die we dan nog moeten. Dan zijn we niet voor donker in Ridgecrest. Misschien dat we Trona halen (75 km), maar of daar iets is (eten/slapen)? Terug kan altijd. Wind mee is dat een eitje. We kijken het nog even aan. Het wordt steeds beroerder met die wind. En dat in een vallei waar niets hoger groeit dan een halve meter. Weinig beschutting dus. Ons tempo zakt richting de 10 km/uur. En er komt ook nog een beklimming aan. We besluiten om uit te kijken naar een pickup die voorbij komt, en dan om een lift te vragen. Maar er rijdt niet veel op onze weg, en zeker geen pickups. Kort na onze lunch (tortilla’s met pindakaas, in de berm) zie ik een paar auto’s geparkeerd staan, waaronder een pickup. Wij er op af. Drie mannen en een vrouw hadden in de woestijn gekampeerd. Met maar liefst 3 auto’s. Onze fietsen passen in de pickup, onze tassen in auto nummer 2 en wij zelf in de derde. Auto 1 en 2 moeten eigenlijk terug naar huis en hun werk (buurt San Francisco). Nummer 3 (een tattoo-artiest met 2 eigen zaken) heeft een hele maand vrij genomen. Hij regelt dat we naar Ridgecrest gaan. Alledrie. Gelukkig waait het nog steeds stormachtig. Zij waren gisteren ook in de zandstorm verzeild geraakt en snappen dat je daar niet met een fiets in wilt zitten. Om half drie staan wij in Ridgecrest. Wij zoeken een hotelletje op en kappen er mee. Morgen verder. Als het tenminste niet zo hard waait.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.