Prikkeldraad

      5 Reacties op Prikkeldraad
Bij Duchesne

Bij Duchesne

Na een hele middag in een diner in Duchesne te hebben gezeten (Cowans, goede frites, matige koffie) reden we terug naar de camping. Eindelijk droog. Na amper een mijl zag ik beneden de weg iets spartelen. Stoppen en goed kijken. Ja hoor, daar hing een muledeer (ik ga ze geen muilherten noemen, dat klinkt zo respectloos). Eén achterpoot zat klem in het prikkeldraad van de afrastering. Maar hij leefde nog. Ik naar beneden. Hij had zijn sprong niet goed getimed, of  misschien was hij uitgegleden in de modder, maar in iedergeval zat één poot  muurvast. Die was tussen de twee bovenste draden gekomen, waarna zijn lijf wel over de draad was gegaan. Met als gevolg de tweede draad boven de eerste was gedraaid en zijn poot muurvast had gezet. Het arme dier lag met zijn lijf in de modder te graaien naar houvast. Maar niks hielp natuurlijk. Die poot zou nooit vanzelf loskomen. Ook ik kreeg met geen mogelijkheid de twee draden uit elkaar. Dus aan de gang met de bevestiging aan de paal. Met het zakmes lukte het om de bevestiging van beide draden los te wrikken. Zijn poot schoot los. Maat nu lagen zijn kop en één voorpoot aan de ene kant van het hek, zijn lijf en achterpoten aan de andere kant. Hij zat nog steds klem. Dus ook de onderste bevestiging van het hek los gemaakt. Toen kon hij er, met een beetje hulp van ons, onderdoor. Maar hij was te uitgeput om op te kunnen staan. Aan het modderpoeltje dat ontstaan was, konden we zien dat hij al heel lang vast had gezeten, wanhopig graaiend. Ik op zoek naar een plek waar ik over het hek kon klauteren (ben ook geen twintig meer). Toen geprobeerd het beest op zijn poten te zetten. Dat lukte niet. Hij kon niet blijven staan. Te uitgeput. Ik had nog hoop. Toen ik het talud afdaalde, renden er twee volwassen muledeer weg. Ik denk mama en een tante (vaders zijn niet zo zorgzaam, bij muledeer.). Misschien zouden die terugkomen. Ik kon niet veel meer doen dan hopen dat hij weer genoeg kracht kon verzamelen om op te krabbelen. Ik had er een hard hoofd in, maar ik ben een optimist. Een beetje bedrukt fietsten we verder naar de camping. Wat volgde was een nacht met de ergste storm ooit in Utah. Althans volgens de buurman, die al zijn hele leven in Utah vakantie vierde. En zijn leven duurde zeker al zolang als het mijne. Regen, onweer, harde wind en hagel. Toen wij ’s ochtends richting Duchesne fietsten, op weg naar Helper, stopten we even bij ons muledeer. Hij had het niet gered. Jammer. Een slachtoffer van de drang van de Amerikanen om al hun stukjes grond met prikkeldraad af te zetten. Ik denk niet dat er een ander land te vinden is dat zoveel prikkeldraad heeft staan.

5 gedachten over “Prikkeldraad

  1. Marianne

    Wel heel stoer van jullie! Jammer van zo’n mooi beest, maar nu hij toch dood was, had je je woestijnpet kunnen inruilen tegen een bontmuts.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.