Beesten

      4 Reacties op Beesten

De huiskat, die er ongeveer net zo beroerd uitziet als zijn voormalige baas Rui, heeft in de gaten dat hij het niet van ons moet hebben. We zien hem nu regelmatig bij de onderbuurvrouw of Marie-José die nog iets verderop woont. Huisdieren zijn voor ons sowieso niet handig, maar dat wil niet zeggen dat we geen dieren in en om het huis hebben.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is 18070779-1024x768.jpg
Onze huiszwaluw is een huiszwaluw.

Neem nou onze huiszwaluwen. In Rheezerveen hebben we veel nestelende boerenzwaluwen. Die zijn niet bang uitgevallen. Ze komen bijvoorbeeld brutaalweg op de lamp boven de veranda zitten. Als ik dan naar buiten loop om de zwaluw uit te leggen dat ie daar geen nestje mag bouwen, kijkt hij (zij?) mij zwijgend aan. Met een behoorlijk uitdagende blik. Het lijkt dan net zo’n “stare down” zoals kickboxers doen voorafgaand aan een gevecht. Maar tussen ons is het nooit tot een gevecht gekomen. Gelukkig maar, want het zijn prachtige vogeltjes. Hier in Vale de Além zijn de zwaluwen huiszwaluwen. En ze hadden al een nestje onder de dakrand gemaakt vóór wij kwamen. Er zat zelfs al een jong in, konden wij horen. Een heel hongerig jong. Er werd wat af en aan gevlogen door papa en mama (ik denk allebei maar ik vind het moeilijk te zien bij zwaluwen of het een mannetje of een vrouwtje is). Op een gegeven moment worden er door het jong oefenvluchten gemaakt. Eén van de eerste vluchten ging mis. Het jong nam meteen na de eerste stap uit het nest een afslag rechts. En daar zit het raam waardoor Rui zijn etenswaren naar buiten gooide (maar dat was vóór de geboorte van deze zwaluw). Het jong knalde bij ons tegen de schouw van de open haard aan. Hij (of zij, moeilijk te zeggen) bleef versuft zitten. lang genoeg om hem op te pakken. Ik zette hem op de vensterbank bij het open raam. Papa (of mama) was al luidkeels aan het kwetteren. Gelukkig steeg het jong vrijwel meteen op en de ongeruste toon van het gekwetter kreeg een opgeluchte ondertoon. Tenminste dat meende ik te horen, maar ook dat is moeilijk te zeggen bij zwaluwen.

Toen ik vervolgens met een hogedrukspuit het pad voor het huis schoonmaakte heb ik per ongeluk een gekko uit een betonspleet gespoten. Zij (hij?) bleek vooral geschrokken en ging naarstig op zoek naar een nieuwe schuilplek. Die vond ze al snel boven het slaapkamerraam in de ruimte van het rolluik. Toen ik later een jong gekkootje tegenkwam in de woonkamer heb ik die maar naar de betonspleet gebracht. Wellicht zijn eigenlijke thuis. Ik hoop dat mama en kindje elkaar weer gevonden hebben. Hoewel dat misschien niet meer nodig was. Ik weet niet precies op welke leeftijd gekkojong uit huis gaan.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is IMG-20220816-WA0006-485x1024.jpg
Deze baby Gekko liep een beetje verdwaald door ons huis.

Toen ik even later een stuk achter het huis wilde bevrijden van braamstruiken, zag ik ineens twee bidsprinkhanen tegen de muur omhoog lopen. Bij mijn nadering bleef er een doodstil zitten. De ander draaide om en liep terug naar de bosjes. Maar dan met een loopje dat mij voor de gek moest houden. Hij (of zij, lastig te zeggen bij bidsprinkhanen) maakte bewegingen die moesten suggereren dat hij (of zij) slechts een stukje struik was, wiegend in de wind. Bij mij riep het de associatie op met een vertraagde versie van One step beyond van Madness. Maar daar heeft die sprinkhaan waarschijnlijk geen weet van.

4 gedachten over “Beesten

  1. Henriëtte

    Nou, dat was weer veel leeswerk.
    Eerst over huiskat, huiszwaluw, gekko en bidsprinkhanen en toen een heel verhaal over de renovatie van huis en tuin.
    Goed, dat Jose Manuel een handige ‘klusjesman’ is waar je op kunt rekenen.
    Ik ben reuze benieuwd naar het eindresutaat, maar dat zal nog wel een tijdje duren.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.