We zijn er bijna…..

      2 Reacties op We zijn er bijna…..
Convento de Santa Cruz do Buçaco

Zo rond 19 juni kregen we het verlossende bericht van Luis, de makelaar: “De rechtbank is akkoord met de verkoop aan jullie”. Wij keken elkaar eens glunderend aan. Eindelijk! We kunnen plannen gaan maken. Eén belangrijke vraag moet nog beantwoord worden: wordt het huis ook leeg opgeleverd? En dan vooral “leeg” als in “zonder de huidige eigenaar/bewoner”. Een schrikbeeld voor mij is dat we bij ons huis arriveren met een kar vol huisraad en dat we daar onze vriendelijke bewoner Luis (ja, ook een Luis) op z’n terrasstoeltje zien zitten. Een en al vriendelijkheid, met een alcoholwalm om hem heen. Helaas nog geen andere plek gevonden…. Dus nog maar even een berichtje naar Luis de makelaar. Dat we er vanuit gaan dat bij de overdracht álle sleutels ingeleverd worden. Hij belooft zijn best te doen.

Vaten bedoeld voor opslag olijfolie.

Op 21 juni krijgen we bericht van Maria João, onze advocaat. De overdracht is naar verwachting volgende week. Maar dan moet er betaald zijn. Dus heeft ze de rekening bijgevoegd. Dat regelen we. Een week later komt er een datum: de overdracht is op woensdag 6 juli. Nu moeten we even gaan nadenken. Wanneer gaan we rijden? In het weekend vóór de 6de al? Zodat we er donderdag zijn. Omdat niet alles zich plooit naar onze wensen komen we uit op zondag 10 juli. Geeft mij ook mooi de tijd om bij te komen van mijn covid-besmetting. Het leek slechts een fikse verkoudheid. Toen ik wilde gaan testen, bleek dat we onze testjes in Portugal hadden laten liggen. Dit is een voorproefje van wat veel vaker gaat gebeuren: wat ik zoek ligt niet waar ik ben.

Conímbriga. Overblijfselen van een Romeinse stad vlakbij Condeixa-a-Velha.

In de week voorafgaand aan de 10e juli stoppen we met boodschappen doen. Koel- en vrieskast moeten leeg. We proppen de kar vol. Die zat eigenlijk al vol, maar er kan nog wel wat bij uit de categorie “plooibaar”: handdoeken, beddengoed, kleding. Vervolgens met alle spanbanden en touwen de boel zo vast zetten dat we ook met de hele lading straks in Portugal aankomen. Ik ben tevreden, maar ik hoop niet dat er een overijverige gendarme straks ergens onderweg een kijkje wil nemen in onze kar. Want die hanteert misschien andere normen dan ik.

Aqueduto do Convento de Cristo – Troço Pegões Altos

Wat ons verbaast is dat we op 6 juli niks horen over het passeren van de akte. Dus op donderdag er nog maar weer een mailtje tegenaan gegooid. Naar Maria João. Helaas geen reactie. En dan is het al vrijdag. Ik wil niet gaan rijden als ik niet zeker weet dat ik naar een leeg huis kan rijden. Annette appt Luis nog maar eens. Die reageert vrijdagmiddag: op verzoek van de bewoner is de overdracht uitgesteld tot 18 juli! Hij heeft nog 2 weken nodig om zijn spullen te pakken en te verhuizen. Op zich een fijn bericht: als wij komen is het huis leeg. Maar hadden ze dat nou niet iets eerder kunnen laten weten? Het zal weer een voorbeeld van de Portugese cultuur zijn waar wij nog aan moeten wennen. Enfin, we blijven nog een ruime week in NL en gaan pas rijden als we zeker weten dat de overdracht op de 18e doorgaat. Maar ja, wat is zeker? Dat we er bijna zijn? We gaan eerst maar weer wat boodschappen doen.

2 gedachten over “We zijn er bijna…..

  1. Rene Van der Putten

    Gefeliciteerd, alhoewel: wil eerst zien dat jullie de sleutel hebben. Je weet nooit in Portugal. Veel plezier ermee.
    Groeten René

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.