Clichés

      2 Reacties op Clichés
“Home is where the heart is”. Cliché.

Ik ben al best lang fan van Lou Reed. Niet consequent overigens. Er zijn jaren geweest dat ik nauwelijks iets van Lou “draaide”. Maar ik had elpees, cassettebandjes en later ook cd’s met muziek van Lou. Maar zijn revival beleefde hij met de komst (of beter mijn ontdekking) van Spotify. Lui als ik ben kon ik gebruik maken van de playlists die anderen hadden gemaakt. Ook van Lou. Zo kon ik al klussend in huis met gemak anderhalf uur meebrullen met Lou. Zonder iets om te draaien of te wisselen. Perfect. Zo kwam er ook de herwaardering van nummers als Perfect Day. Eindelijk kwam ik erachter wat Lou zong. Nu is de tekst niet bijzonder gecompliceerd, maar het zinnetje “you’re going to reap what you sow” deed bij mij heel lang geen belletje rinkelen. Dus gooide ik er iets uit wat fonetisch in de buurt kwam. Zonder te weten wat Lou wilde zeggen. Zo’n beetje zoals ik tegenwoordig ook Portugees luister en praat. Toen eenmaal het kwartje gevallen was, vroeg ik me af of dit nou een gezegde is of een cliché. Dat ligt in elkaars verlengde. Een gezegde dat erg vaak gebezigd wordt is al snel een cliché.

Deze zanglijster voelt zich thuis in onze tuin.

Nu heb ik me nooit druk gemaakt om clichés maar sinds de Volkskrant een rubriek heeft over clichés ben ik er meer op gaan letten. Ook weet ik niet of het erg is als je clichés bezigt, maar het voelt wel zo. Laatste tijd heb ik het (vooral tegen mezelf) over “home is where the heart is”. Volgens iemand vorige week een vreselijk cliché. Maar ja, als dat alleen maar betekent dat het vaak gebruikt wordt vind ik dat niet zo erg. Want de uitdrukking is ook wel erg van toepassing op ons. Toen we een paar weken geleden weer in Rheezerveen aankwamen voelden we ons weer meteen thuis. Zoals we ons na een paar dagen ook thuis gevoeld hebben in Terra da Gaga, Lousã en Alcarias Grandes. En ik denk dat we ons ook snel thuis gaan voelen in Vale de Além. Daar gaan we heel binnenkort een huis kopen. Dit gehucht valt onder het iets grotere gehucht Alagoas, dat bij het nog iets grotere gehucht Sarnadela hoort, dat valt onder de deelgemeente Pombeiro da Beira, wat weer valt onder de gemeente Arganil in het district Coimbra. Een beetje buitenaf dus. Maar ja, we gaan er een thuis van maken. Er is best nog veel te doen aan dat huis, maar ik vermoed dat het thuisgevoel snel komt. Kom maar een keer kijken (en neem dan oude kleren mee). Dan kun je je batterij opladen. Of is dat teveel cliché? Nou ja, de koffie staat klaar.

Foto’s (zolang de makelaar die laat staan):

http://www.green-lands.pt/imovel-selling-house-t3-arganil-6022487

Vroeger had Apeldoorn een ballonnenfestival. Nu Hardenberg. Goed voor het thuisgevoel.

2 gedachten over “Clichés

  1. Annibeth Wessels

    Waar is je thuis….. : papa was a rolling stone. Wherever he layed his head was his home.
    Zou ook nog kunnen.
    Helaas zijn jullie al weer in Portugal als wij van Italië naar Nederland terugkomen.
    Veel succes met kopen van jullie as huis

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.