Kleur

      Geen reacties op Kleur
Vlinder met schutkleur.

Rood, wit, blauw, geel en grijs zijn al voorbij gekomen. En nu weet ik het niet meer. De vorige keer vertelde ik over de perikelen rondom grijs. Nou, die zijn niet minder geworden. Ik ben nu zover dat ik onze Clara heb laten weten dat ik onze afspraak opzeg. Ofwel: wij gaan op zoek naar andere mogelijke huizen, zij mag het huis best aan iemand anders verkopen. Ik word een beetje moe van alle gedoe er omheen. Ik weet niet meer waar ik aan toe ben en vermoed dat ik niet alle informatie krijg. En dat vind ik niet fijn. Mocht onverwachts toch alles geregeld zijn binnenkort, dan mag ze me dat laten weten. Maar de wekelijkse verwarrende mails hoef ik niet meer.

Piodão. Leuk om te zien, niet om te wonen.

Het kan bijna geen toeval zijn: Luis belde. De makelaar van Remax via wie wij ooit (?) het rode huis wilden kopen. De registratie die daar nog nodig was (achteraf goedkeuring verkrijgen voor de verbouwing) was bijna rond. Of wij nog geïnteresseerd waren? Natuurlijk, Luis, nu weer wel.

Bij een Alminha kun je een heilige vragen iets voor je te doen. Ik moet er nog achter aan welke heilige over huizen gaat.

Wij toch maar weer op idealista.pt gegaan (een mix van Funda en Marktplaats, voor huizen en grond). En vervolgens weer rond gaan rijden. Gelukkig laat zich dat prima combineren met het bezoek aan mooie wandelgebieden. Gisteren reden wij een klein dorpje binnen, alwaar een leuk huis te koop zou zijn. We parkeren de auto bij een soort kleine hangjongeren (of waarschijnlijker hangouderen) plek. Als we uitstappen komt er nog een auto aanrijden. Wat voor dit dorp al een hele gebeurtenis is. Er stapt een man uit in werkkleren. Hij groet ons vriendelijk en wij hem. Dan vraagt hij of we toevallig op zoek zijn naar een huis. Deze António Gonçalves werkt als bouwvakker voor een Engelse man die huizen verkoopt. Hij beschrijft er een aantal en stelt voor er een paar te bezoeken. Mag hij ons bellen? Zeker. Tegenwoordig wel. Dit laatste leg ik hem niet uit, hij spreekt alleen Portugees.

Een zwijnenfamilie vlakbij Corterredor.

Op zaterdag maken we een mooie wandeling in een mooi dal dat van Cabreira richting Mestras loopt.

Een soort persiflage op de Alminhas. Bij Tarrastal. Waarschijnlijk goed bedoeld.

Terwijl wij net gestopt zijn om een boterhammetje te eten op een zonnig plekje met uitzicht, belt Antonio. Petje af voor Annette die een uitgebreid gesprek met hem voert in het Portugees. Maandag eind van de dag gaan we met Antonio een huis bekijken. Ergens bij Arganil in de buurt. Wat fijn is: het maakt allemaal niet zoveel uit. Tot eind mei wonen we leuk. Daarna mogen we van Luis (huisbaas) verhuizen naar het buurhuis. Geen haast dus. Er dient zich wel iets aan. Rood, grijs of een totaal andere kleur. En tot die tijd blijven we genieten van Portugal en de Portugezen.

Gevonden op een mooie wandeling, vlakbij Povorais. Krijgt een plekje in ons nieuwe huis. Waar dan ook.
Even pauze. Met uitzicht op Miranda do Corvo.
Op de Trilho dos Moleiros.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.