QR

      6 Reacties op QR
Ciudad Rodrigo

We zitten weer in Portugal. Om te doen wat we eigenlijk in januari al wilden doen: een huis zoeken. Maar ja, corona. Toen we vorig jaar juli vertrokken was het een heel andere tijd. Jaap van Dissel twijfelde openlijk aan het nut van mondkapjes. Maurice de Hond pleitte in elk programma waar hij welkom was juist hartstochtelijk vóór mondkapjes (misschien moet iemand eens kijken of er een relatie met Sywert is? Of ben ik nu teveel een complotdenker?). Mark en Hugo krabden zich nog eens achter hun oren. Waarom werkte de lockdown niet? Want toch intelligent?

Wij kwamen toen al fietsend op een camping in Zuid Limburg. Daar was buiten het gebouw waar je je handen kunt wassen een bak opgesteld die bedoeld was om je handen te wassen voordat je je handen ging wassen. In Frankrijk moest je kapjes op in de supermarkt, die iedereen bij buitenkomst meteen in een grote prullenbak gooide. Dat moest, want veilig. In Spanje moest je overál op straat een kapje op. Wel mocht je na de kerk even het kapje af doen om bekenden te omarmen. En zo bedacht elk land wel iets, in afwachting van het vaccin.

En nu hebben we een vaccin. En een nieuwe discussie. Eentje die ik zo langzamerhand wel beu ben. Ja, het individueel belang botst met het algemeen belang. Maar dat is wel vaker zo. Niet alleen bij de volksgezondheid, ook bij de verkeersveiligheid of klimaat of …. Ik was benieuwd hoe belangrijk de corona-check-app zou zijn. Ja, die heb ik. Je mag het niet vragen, maar ik ben gevaccineerd. Met als bijkomend voordeel dat ik over een QR-code beschik. Ik neem jullie mee in onze steekproef van één:

  • Op de dag voor ons vertrek waren we in Groningen. In het café werd gevraagd de QR-code te tonen. Gelukkig, dacht ik. Maar hij werd niet gescand. Jammer. Ik wilde zo graag het “oké” horen. Daarna in het restaurant was er helemaal geen interesse in mijn QR-code.
  • Een dag later, in Luik. Nog wel kapjes op straat, want regio Luik was nog niet zo best. Maar geen vraag naar QR-code. Jammer.
  • De volgende dag naar Frankrijk. Naar verluid het meest fanatieke land als het gaat om QR-code-controles. Voor toegang tot het hotel hoefde het niet, maar wel als je de eetzaal in zou gaan. Dat deden wij ’s ochtends voor ons ontbijt. Helaas, weer geen controle. Gelukkig werd dat verderop in Frankrijk goed gemaakt. Bijna altijd controle. Ik heb nog vaak “oké” gehoord. Waarbij geen enkele keer gevraagd werd om een identificatie. Wat eigenlijk wel zou moeten. Maar ja, je kunt niet alles hebben.
  • In Spanje, toch ook zwaar getroffen, had men geen interesse in onze QR-code.
  • Net zo min als in Portugal. In deze landen nog wel steeds kapjes in winkels, hotels en restaurants. Hoewel ik in Portugal van iemand hoorde dat het niet zeker is of het nog wel verplicht is. Het lijkt er op dat veel mensen vanuit een soort voorzichtigheid nog maar even het kapje blijven gebruiken. Waarbij ik soms vermoed dat mensen denken dat het kapje hén beschermt, in plaats van de ander tégen hen. Waarom ga je anders met een kapje op in je eentje in de auto zitten?

Maar goed, we gaan een huis zoeken. Met of zonder kapje. En met of zonder QR-code.

Sardal. Deze huizen worden het niet. Liggen prachtig maar de bakker is een half uur kronkelweg verder.

6 gedachten over “QR

  1. René van der Putten

    Ha Ton, ik ga je weer volgen, leuk.
    Ik heb nu ook alle tijd omdat ik sinds zaterdag met pensioen ben. Morgen gaan we een weekje naar de Algarve.
    Succes met het zoeken naar een huis.
    Groeten René van der Putten

  2. Marianne Evertse

    Hoi Ton en Annette, een mooi verhaal weer! Heel veel succes met het zoeken naar een geschikte woning en lekker genieten samen!

  3. Twan van Dijck

    Leuk om weer al jullie ervaringen en verhalen te kunnen lezen en volgen.
    succes met de zoektocht. Komt vast wat moois uit!
    gr Twan

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.