Kerstmis in Alcarias Grandes

      4 Reacties op Kerstmis in Alcarias Grandes
Bij de zoutpannen van Castro Marim

Eerste kerstdag. We hebben net ons ontbijt op. Gewoon. Geen worstenbroodjes, geen kerststol. Ik kijk uit het raampje in de deur en zie Kika, de buurhond kwispelend naar de weg kijken. Dan komt er dus iemand aan. Iets dat hier meer bijzonder is dan het klinkt. Maar het moet ook een bekend iemand zijn, want Kika kwispelt. Als het een onbekende is, of een niet-geliefde dorpsgenoot, blaft Kika. En met hem dan meteen de andere 5 buurhonden. Ik kijk een beetje schuin door het kleine raampje en zie Adeleida aan komen schuifelen. Adeleida, inmiddels 86 is de oma van buurman Ricardo en iemand die graag contact zoekt. Helaas spreekt Adeleida een voor ons vrijwel onverstaanbaar Portugees. Gelukkig lijkt ze het niet erg te vinden dat wij maar erg weinig snappen van wat zij zegt. Omgekeerd begrijpt ze ook maar zeer ten dele wat wij allemaal zeggen, vragen, antwoorden. Maar dit staat een goede verstandhouding niet in de weg. Ik roep Annette, want ik vermoed dat het een vervolg is op gisteren, kerstavond. Wij gingen boodschappen doen in Spanje en hadden voor de 3 oude dames uit ons dorp die wij regelmatig zien en spreken, een doosje Turon (soort noga, echt Spaans) meegenomen. Dat heeft Annette gisteren nog even rondgebracht. Veel dank en ook verbazing kreeg zij terug. En, een tijdje later, van Adeleida, een fles wijn. Zo te zien heeft die al een tijdje ergens liggen te verstoffen, maar ik geloof dat dat voor wijn niet per se slecht hoeft te zijn. De kurk lijkt er stevig ingeramd en zo te zien al best lang geleden. Enfin, het gebaar is geweldig, los van de kwaliteit van de wijn.

Wijn van Aldeleida. Sterk als port.

Even later roept Annette mij. Adeleida moet mij hebben. Het is koud en dat blijft het komende week. Dus moet de kachel aan. En daar is hout voor nodig. En dat heeft zij nog ergens op haar land liggen. Ik moet mee. Als ik buiten kom staat ze al op de weg te wachten. Met een oude kruiwagen. Ze gebaart dat ik die mee moet nemen. En daar gaan we. Ze heeft een hoedje op. Zo een die toeristen zoals ik ’s zomers op hebben tegen de zon. Deze is tegen de kou zegt ze. “Muita fria!”.  Onder haar lange tuniek steken de pijpen van een soort dikke legging. Of misschien gewoon een oude broek. Haar schoenen zijn een soort dicht geweven zwarte crocs. In haar hand een rietstengel die als stok dient. Iets verderop is Maria Rosa (93) bezig voor haar huis. Ik wens haar vriendelijk gedag. Adeleida legt uit dat wij hout gaan halen voor mijn kachel. Maria Rosa knikt vriendelijk terug. Dat kan het knikje zijn van instemming of van de slechthorende die dit een veilige reactie vindt. We lopen een karrespoor in. Ik zie Adeleida met haar mouw langs haar gezicht wrijven. Ze kijkt bedenkelijk naar dat wat op haar mouw achterblijft. Ze stapt naar rechts, spuugt eens flink in het gras en stiefelt weer verder. Nog verder wijst ze, daar achter bij die waterbak. Als we onder het huisje van de Braziliaanse visser door lopen legt ze haar stok in het gras, bukt zich, pakt een grote steen op en gooit die opzij. Ze kijkt tevreden, mompelt iets onverstaanbaars en pakt haar stok weer op. Ze kijkt even of ze de goede kant in haar handen heeft en loopt dan weer verder achter mij aan. Dan komen we aan bij een stapel stenen. Ze wijst op de grote stukken van dikke takken die daar liggen. Die zijn voor mij. Ze komen van een olijfboom even verderop. Ze moppert nog dat de olijfbomen gesnoeid moeten worden. Maar dat gebeurt nauwelijks nog. Het is niet meer wat het geweest is. En dat geloof ik van iemand die al 86 jaar hier geworteld is. Samen (!) vullen we de kruiwagen. Op de terugweg loopt ze al snel van het pad af naar een moestuintje. Ik stop en vraag of ik kan helpen. Nee, ik moet het hout naar huis brengen en dan de rest halen. Glimlachend loop ik verder. Wat een mooi begin van de kerst.

Kerstwandeling met Louise, Chris en Marie-José.
Kika.
Kerstavond in Alcarias Grandes.

4 gedachten over “Kerstmis in Alcarias Grandes

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.