Een gewone dag

      Geen reacties op Een gewone dag

 

Annette entering the USA

Annette entering the USA

Op de camping in Grand Forks worden we verwelkomd door een oudere dame met een licht vervuilde stetson op. Type “haar op de tanden”. Zij runt de gemeentecamping. En waag het niet om om 4 uur ‘s ochtends te gaan douchen, want dan maakt zij de washokken schoon. En, oh ja, als je je tent en spullen over 2 plaatsen verdeelt, dan betaal je ook het dubbele. Verder een prima mens. Camping voelt veilig en is schoon. Op mijn vraag of er ook beren in de buurt gesignaleerd zijn, antwoord ze ontkennend. Maar alles is vroeg dit jaar (ze bedoelt het fruit en de noten) dus zullen de beren ook wel vroeger uit de bergen komen. ‘s Avonds zien we alleen een stuk of 8 witstaartherten over het gras slenteren. De camping ligt in een gemeentepark, waar ook een sportveld in ligt. Het gras lijkt daar erg lekker. ‘s Ochtends doen we nog een poging om over de Transcanada trail te fietsen. Gisteren waren we daar snel mee klaar. Leek teveel op fietsen over het Kootwijkerzand. De 20 km die we vandaag doen, zijn beter. Heerlijk om even alleen maar door de natuur te fietsen. Veel sporen van herten. Ook 3 redelijk verse hopen poep van een beer. Ja, ze komen vroeg naar beneden dit jaar.
Inmiddels zitten we in de VS. Iets eerder dan gepland. We zouden nog een paar dagen door Canada naar het oosten rijden. Maar daar zaten 2 zware klimdagen in. En dat zagen we met deze temperaturen niet echt zitten. We mogen tot 16 november blijven. Kijken of we dat halen. Nu zitten we op een schiereiland in het Roosevelt meer, bij Markus. Een echte campground: plekken ver uit elkaar, ieder een picnic-tafel en een vuurplaats. Ergens één waterpomp en een poepdoos. De eerstvolgende winkel is 10 km verder. Rustige camping dus!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.