Wonen in Portugal – 1

      2 Reacties op Wonen in Portugal – 1
Onze fietsroute.

Ons laatste fietstochtje was alweer op 17 oktober. We kwamen ‘s middags aan in Galé (Salgados) om vandaaruit op zoek te gaan naar een stek om te overwinteren. We hadden er toen ruim 5000 km op zitten. Tijd voor iets anders. We kwamen uit bij een plekje buiten de drukke kuststrook van de Algarve. Heerlijk rustig in de mooie bergen van Azinhal ten noorden van Castro Marim, in het gehuchtje Alcarias Grandes. En dan begint het. Na al dat reizen ga je weer “gewoon” ergens wonen. Wat heet gewoon. In ons gehuchtje staan zo’n 15 bewoonbare huizen, waarvan er, denk ik, 9 daadwerkelijk bewoond zijn. De andere zijn 2e of vakantiewoningen. Daarnaast staat er nog een 10-tal ruïnes. Sommige te koop, sommige niet. Ik kan je vertellen dat wij de gemiddelde leeftijd duidelijk omlaag brengen. Dan weet je het wel. Als je een swingend uitgaansleven zoekt, moet je niet in Alcarias zijn. 

Maar wat ga je dan wel doen? Goeie vraag. Na 15 weken veelal fietsen, gaan we ons weer settelen. Maar wel in andermans huis, met andermans spullen. Zo wil ik graag het broodnodige onderhoud aan de fietsen doen. Ze houden zich overigens prima, zijn goed nagekeken en opgelapt in Santiago de Compostella, maar toch. Ik moest daar nog wel 2 ringsleutels en een potje vet voor kopen, vooruit maar. In de opslag in Apeldoorn bevindt zich een vracht aan nuttig gereedschap. Onbereikbaar.

Grondzeven voor de moestuin.

Zo ook de tuin. Veel grind, maar ook wel wat planten. Gelukkig ook een tuinslang. Maar die lekte meer water dan er uiteindelijk uit het tuutje kwam. Dus toch maar iets aanschaffen? Dat is eigenlijk steeds de keus. We hebben van alles, in de opslag in Apeldoorn. Dus wat schaf je hier nog aan? Als we vanaf hier weer gaan fietsen moet je alles achterlaten. Gaan we met het vliegtuig naar NL, dan ook. Vinden we hier in de buurt een huisje, dan kan het mee. Voorlopig dus maar voorzichtig met aankopen.

Kleding dan? Een fietsbroek is fijn als je aan het fietsen bent. Maar iets minder als je boodschappen gaat doen. Dus inmiddels hebben we allebei een gewone broek aangeschaft. En ook ieder een paar onderbroeken. Die heb je namelijk ook iets vaker aan als je niet fietst. En dan nog een trui voor de frissere avonden en misschien tzt nog een jasje. Zo schuif je langzaam op van een fietsend en rondreizend bestaan naar een meer plaatsgebonden leven. Vier maanden lang geen tv aangeraakt. Maar ook hier worden de avonden langer. En omdat we elektrisch licht hebben, gaan we iets later naar bed dan op de camping. En laat hier in ons huisje nou een fiks formaat plasma-tv staan. Met, jawel, Netflix! Dan is de verleiding wel erg groot. Gelukkig zijn de Portugezen geen Duitsers. Er wordt niet nagesynchroniseerd (kun je trouwens ook voorsynchroniseren?) maar ondertiteld. Dus kunnen wij Engelstalige en Vlaamstalige series goed volgen. Zo hebben we net seizoen 2 van Undercover bekeken. Echt leuk!

De oude wasplaats van Alcarias. Nog zo te gebruiken.

Ergernissen zijn er ook. Ons huisje hier is geweldig leuk opgeknapt (van ruïne naar prima huis, inclusief vloerverwarming!). Maar er is duidelijk bezuinigd op de inrichting. De bank is een drama. De eettafel te klein, pannen uitbundig aanwezig, maar geen kwaliteit. De Action zou zich er nog voor schamen. Kortom, voor een paar maanden prima. Ik pas me aan. Maar als je zo’n huis koopt, veelal inclusief inboedel, moet je toch nog even fiks investeren in je huisraad. Of een ritje op en neer naar Apeldoorn om de opslag leeg te halen. Maar dat natuurlijk alleen als het volgens Mark Rutte verantwoord is. Voorlopig doen we het ermee. We zitten hier goed, genieten van de omgeving, het weer, de mensen en alles wat nieuw is. En Netflix.

Wandelen in de buurt van Alcarias.

2 gedachten over “Wonen in Portugal – 1

  1. Helma

    Zo herkenbaar 🙂
    Fantastisch; je went er vanzelf aan want je hebt niet veel nodig……alleen soms behoefte aan Netflix op een groot plasma scherm.

    Geniet; als je terug bent en in de schuur in Apeldoorn staat denk je; “ach heb ik dit nu echt allemaal nodig….”

    Groet,
    Helma

    1. Ton Oudenhuijsen Auteur bericht

      Klopt, Helma. We doen het al ruim 4 maanden met dat wat in onze fietstassen past. En dat is voldoende. Alleen op het moment dat je je weer een beetje settled, verval je makkelijk weer in oude gewoontes. Alhoewel regelmatig een schone onderbroek nog niet zo’n verkeerde “oude” gewoonte is 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.