Routeplanning en afwijkingen

      3 Reacties op Routeplanning en afwijkingen
Nat en koud vanuit Oviedo over de Puerto Pajares.

Het valt natuurlijk niet mee om maanden vooruit te plannen. Dat weten jullie ook. Hoofdlijnen prima, maar details lukt niet. Nu heb ik een paar richtlijnen. Eén er van is dat aankondigingen van wegwerkzaamheden niet tellen voor fietsers. En dat klopt bijna altijd. Waarom ik dan gisteren, al lunchend bij het Cruz de Fierro, besloot om me er wel iets van aan te trekken, blijft een raadsel.

Cruz de Fierro. Op de Camino. Mijn keerpunt….

Na een pittig klimmetje over fraai nieuw asfalt, besloot ik het advies van Google te volgen en via een andere weg verder te fietsen naar Ponferrada. Zou net zo lang zijn, met net zoveel hoogtemeters. We moesten wel even de laatste kilometer terug naar beneden voordat we linksaf de goede weg konden nemen. Maar ja, dat was 10% naar beneden, dus laat maar komen. Op de splitsing aangekomen blijkt het een grindweg te zijn. Dat had Google er niet bij gezegd. Dan volgt een overleg. Gaan we die kilometer 10% terug omhoog? Of gokken we dat die grindweg wel te fietsen is. Per slot gaat het naar beneden. We kiezen voor het laatste. En weer krijg ik spijt van het volgen van Google’s advies. Na een kilometer of 5 (veel glibberen, veel remmen) staan we op een kruising. Nog maar even op Google kijken. Volgens Google zitten we helemaal naast de geplande route. Maar ja, geen afslag gezien. Dus hulptroepen ingeroepen. Mijn gps kan ook routes voorstellen. Die zegt: ga hier maar linksaf. Dan kom je uiteindelijk op de LE 5315. En die gaat naar Ponferrada. Het pad begint redelijk, maar al snel wordt het nauwelijks fietsbaar vanwege de keien, geulen en het grind. Als de afdaling vervolgens tussen de 15 en 20 procent komt, gaan we lopen. Voor een keer, een stukje, niet heel erg. Maar als je geen benul hebt waar je bent en hoelang je er nog zult zijn, is het iets anders. Ik moet Annette dan ook beloven nooit meer naar Google te luisteren. Gedaan. In het begin zien we nog wat weilanden en staat er een oude Fiat Panda geparkeerd op het pad. Dan heel lang niks. Op een gegeven moment hoor ik een motorgeluid. Ik vermoed dat de boer van de weilanden, of wellicht zijn knecht, met een motor of misschien een Quad op weg is naar zijn weiland. Mooi, dacht ik, dan kan ik even vragen of dit pad nog ergens toe leidt en of het ooit nog fietsbaar wordt. Dan komt om de bocht een scooter aangezwabberd. Een jonge vrouw er op. Van boven geheel naakt. Nou weet ik niet of jullie het werk van J.M.A.Biesheuvel kennen (onlangs overleden), maar daar moest ik aan denken. Volkomen absurd. Ik had alles verwacht, maar niet dit. Zij stopt bij ons en weet te vertellen dat we na een bergdorpje nog zo’n 7 kilometer grindpad hebben, waarna het asfalt ons naar Ponferrada zal brengen. En zij zwabbert verder omhoog.

Net voor we het scootermeisje ontmoeten.

Na zo’n 10 minuten komt ze ons weer achterop en na een vrolijk “ciao” gaat ze verder naar beneden. Als wij in het bergdorp aankomen, blijkt dit een verlaten en grotendeels vervallen dorpje te zijn. Daar staat ons scootermeisje met een jongen op het pad. Zij blijken het dorpje deels bewoonbaar gemaakt te hebben en zijn er tevreden. Zonder mondkapje. Na een kort babbeltje vertrekken wij weer. En natuurlijk bereiken we uiteindelijk het asfalt. En een leuke zeer rustige camping in een dorpje waar ze koud bier verkopen. En dan is dit weer een verhaal geworden. Á la Biesheuvel.

Veel oude industrie hier in het Noorden van Leon. Met bijbehorende verlaten dorpjes.

3 gedachten over “Routeplanning en afwijkingen

  1. Rene

    Google? Niet te vertrouwen.
    Werd twee jaar geleden in de Vogezen bijna m’n dood.
    Goed dat je Annette beloofd hebt er niet meer naar te luisteren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.