Ellen

      1 reactie op Ellen

Vanochtend stond ik in Arija ontbijt te bestellen. In de 2e tent, want de eerste kwam niet verder dan aardappeltortilla. En dat blief ik ’s ochtends niet. De 2e had in ieder geval nog toast met jam én een croissant. Meestal zorgen wij zelf voor ons ontbijt. Een broodje kopen, zorgen dat je er iets op hebt en lekker zelf koffie en thee zetten. Beetje rustig aan de nieuwe dag beginnen. Op veel campings verkopen ze ’s ochtends brood, óf je kunt het de avond daarvoor bestellen. Op één camping kwam de baas de bestelling ’s ochtends persoonlijk bij je tent afleveren. Mooi of niet? Maar goed, de camping in Arija had die service niet. Nee, zei de meneer, er zit een bakker in het dorp. Dat klopt. Die bakker noemde zichzelf ook nog alimentacíon, en verkocht inderdaad meer dan brood. Sterker, toen wij er begin van de avond langs gingen verkocht ze van alles behalve brood. Nog wat noodzakelijke zaken gekocht voor het avondeten zoals een pot witte bonen en koude biertjes. Op mijn vraag hoe laat er ’s ochtends vers brood is, antwoordde ze doodleuk 9:30 uur. Wie kent er een bakker die ’s ochtends pas om 9:30 uur open gaat? Dus het besluit genomen om dan maar eerst alles in te pakken en vervolgens een ontbijtje te halen in een van de 2 restaurants van het dorp.

Het Ebro-stuwmeer, waaraan ook Arija ligt.

Terwijl mevrouw 2 aan de gang gaat met de tostadas en mevrouw 1 onze koffies maakt (één con leche en één cortado) wordt mijn oog getrokken door de tv. Daar is net het weerbericht aan de gang. En dat ziet er niet best uit voor het stukje Spanje waar wij nu zitten. Wat blijkt, Ellen, een overblijfsel van een tropische storm, is de Atlantische oceaan overgestoken. Vol op ramkoers met de Britse eilanden maar met een fikse middelpuntvliedende kracht neemt ze ook noord Portugal en noordwest Spanje mee. Als de Spaans Peter Kuijpers Munneke het beeld een beetje versneld afspeelt ziet het er serieus uit. Eerst fikse winden langs de rand van Ellen. Nou, die hadden we gisteren al. Nog een dagje windkracht 5 tegen is niet waar ik op zit te wachten, maar als het daar bij blijft. Maar Pedro Kuipers Munneke verwacht nog veel meer nattigheid. We gaan het zien.

Daarginds regent het al. Buigen wij op tijd af naar het zuiden?

En dan hebben we weer eens mazzel. We rijden bijna heel de dag op de scheiding van de bewolking. We zien fikse buien hangen, maar houden het droog. Nu moet ik er bij zeggen dat Ellen ook wel zo hard waait dat de wolken moeilijk bij elkaar kunnen blijven. Onze laatste 25 km gaan naar het westen, naar Ellen. Het donker komt steeds dichterbij. Zo dichtbij dat we de winkel voor ons avondeten voorbij fietsen. Eerst de tent droog op zetten, daarna pas boodschappen doen. Het lukt, met wat kunst en vliegwerk, om ook nog in 2 termijnen te koken (onweersbui tussendoor) én toetje te eten. Inmiddels staat de afwas buiten nat te worden en zal de koffie tot morgen moeten wachten. Ik ga zo naar bed en gok erop dat Ellen morgen al een heel eind richting Britse eilanden is opgeschoven!

Op weg naar Ellen.

1 gedachte over “Ellen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.