Hulp

      1 reactie op Hulp
Aan de rand van Bilbao

Als fietser roep je blijkbaar snel sympathie op. We kunnen hier in Spanje (oké, voorlopig vooral Baskenland) niet stil staan of er stopt een andere fietser met de vraag of hij kan helpen. En er zijn hier heel veel andere fietsers. Allemaal met een racefiets overigens. Mountainbikers zien we niet zo heel veel, maar dat komt ook omdat wij vooral op asfalt fietsen. De eerste hulp kwam overigens van een vrouw die aanbood om voor ons een brood mee te nemen. Dat was nog in Frankrijk. Op een zogenaamde “camping a la Ferme”. Nou, als onze Nederlandse boeren zo zouden wonen zouden er heel wat minder tractoren naar het Malieveld gaan. Maar dit terzijde. Die vrouw ging met de auto naar de bakker in het dorp ( 5 km verder mét een flinke helling er tussenin) en vroeg of ze voor ons niet iets mee kon nemen. Nou, heel graag! Doe maar een baguette. Zij bleek zelf ook graag te fietsen, was ook net gestopt met werken om na te denken over wat nu nog meer in het leven. Maar haar vrouw was nog volop aan het werk als huisarts en vond fietsen vooral leuk op een ligfiets. Zij moesten dus nog een beetje naar elkaar toe groeien. Zij hadden nu de waarschijnlijk laatste vakantie met hun dochter, die eigenlijk een weekje met andere eindexamenkandidaten in Albufeira had moeten zitten. Maar ja, corona.

Balmaseda.

Maar hier in Baskenland kun je dus niet stoppen zonder dat iemand vraagt of ie kan helpen. Heel lief. Neem vandaag. Al in Bilbao slaat bij mij de twijfel toe. De fietsroute die ik op mijn gps heb, zegt dat ik een pad moet nemen dat alleen voor voetgangers is. Dat doe ik natuurlijk niet. Ik meen te zien dat er iets verder op een verbinding is te maken tussen waar we zijn en waar we moeten zijn. Als ik even stop om goed te kijken, die k-zon ook, stopt er een man. “Waar willen jullie naar toe?”. Ik leg dat uit. Hij weet meteen te vertellen dat wat ik wil niet kan, maar iets verderop…. Klopt helemaal. Bedankt!

Iets verderop staan we even stil omdat we op Google moeten zoeken naar een fietsenwinkel. Waarom? Omdat we net voor de tweede keer aangehouden zijn door de politie. Die benadrukte dat we buiten de bebouwde kom toch écht een helm op moeten. Wij konden hem ervan overtuigen dat we dat écht niet wisten. En dat we zeker snel ergens een helm zouden gaan kopen. Wist hij toevallig waar dat kon? Nee, dat niet. Ook de navraag bij zijn collega in de auto leverde geen nuttig antwoord op. Maar hij nam genoegen met onze belofte om dat zo snel mogelijk te doen. Dus hebben wij toen besloten maar een helm te gaan kopen. Hoe vaak kun je overtuigend vertellen dat je dat écht niet wist? Maar ja, waar dan? Google helpt. In Zalla, net achter Gueñes, zit er een grotere fietsenzaak. Als we dat even staan op te zoeken stopt er al weer een fietser. Problemen? Nee, hoor, dank je wel. Maar deze man blijft vervolgens net iets voor ons uit fietsen. Zoekt contact. Mag. Dus: waar gaan we naar toe? Enzovoort. Hij laat ons wel even zien waar het fietspad is en hoe we bij de fietsenzaak komen. Vlak voor Gueñes zwaait hij met een laatste aanwijzing af: “Bon camino!”. Op eenzelfde manier zijn we ook al San Sebastian uitgeloodst door een andere sympathieke fietser. Nee, wij gaan hier niet verdwalen, hoe we ook ons best doen. En met helm en kapje houden we ook de politie te vriend!

We horen er bij – 1
We horen er bij – 2

1 gedachte over “Hulp

  1. Lindy

    Hahaha lekker bezig!
    Ik weet nog dat ik in Valencia was en naast een brug liep.. er zeg maar een klein stukje onder, dus naast. En dat daarboven een fietspad was en dat een man zijn mountainbike erover heen ‘gooide’ en een soort van vroeg of ik m even wilde aanpakken.. en dat hij toen over de railing sprong en weer verder ging fietsen… Ook heeeel apart hahah. Maar zeker leuk!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.