Bordjes

      4 Reacties op Bordjes
Bij het stuwmeer van Gabreges

Gisteren de berg bedwongen waar ik al een tijdje tegen op zag. Zoals wel vaker gold ook hier, hoe meer je er tegen op ziet, hoe meer ruimte om mee te vallen. Wat leek te helpen waren de bordjes. Die heeft de regio geplaatst en geven per kilometer aan op welke hoogte je bent, wat het stijgingspercentage zal zijn van de volgende kilometer en dus ook hoeveel kilometer je nog moet. En dat helpt om het overzicht te houden. En dat vind ik dan weer fijn. Maar al snel begon ik te twijfelen. Niet aan de kilometers. Dat hebben ze goed ingeschat. Wel aan de hoogte en het stijgingspercentage. Ik heb inmiddels aardig wat ervaring en mijn benen kennen het verschil tussen 4% en 6%. Op een gegeven moment suggereerde ik Annette zelfs dat het misschien ging om het stijgingspercentage van de net afgelegde kilometer. Maar ja, wie zit daar nou op te wachten? Overduidelijk werd het bij het allerlaatste kilometerbordje. Dat vertelde ons dat we op 1700 meter hoogte zaten en dat de col op 1794 meter is. Dat laatste stond consequent op elk bordje. Dat hadden ze goed. Maar het bordje zei ook dat de laatste kilometer gemiddeld 6% was. Nou ben ik nooit een kei in wiskunde geweest, maar 94 meter op 1000 meter is toch 9,4%? Het bleek in praktijk overigens max 6%. Gelukkig. Maar als je nou toch bordjesmaker bent en je krijgt het verzoek dit soort onzin op een bordje te zetten, dan kap je er toch mee? #nutteloze beroepen

Laatste kilometers

Andere bordjes.

We rijden boven op de Col de Portalet Spanje in. En wel de provincie Aragon. Nou is dat één van de provincies waar Covid weer oplaait. En dat zie je. Niet Covid zelf, dat blijft ook hier onzichtbaar. Maar wel loopt 80% van de mensen op straat met een mondkapje op. Wij zaten, vrijwel óp de grens, na te genieten en wat te eten en te drinken. Daar komen ook vrij veel Fransen, want zowel de drank als de olijfolie is aanzienlijk goedkoper in Spanje. Ik zie een gezin aan komen slenteren, en bij het passeren van de grens zetten ze allemaal hun mondkapje op. Fantastisch. Als of dat virus wel actief is in Aragon maar niet net over de grens in de Hautes Pyrénées. Ik heb nog eens even goed op de bordjes gekeken. Zowel in Escarrilla, waar we gisteren waren, als in Jaca, waar we nu zitten, zijn mondkapjes verplicht in besloten ruimtes. Verder niet. Toch loopt (en fietst!) iedereen hier met een mondkapje op. Vervelend gevolg is dat ik me schuldig (en bekeken) voel als ik zonder mondkapje over straat gaat. Dan helpt het niet meer wat er op de bordjes staat.

Boven!
Stuwmeer van Lanuza, Spanje.

4 gedachten over “Bordjes

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.