Natuur & Landschap

      Geen reacties op Natuur & Landschap

Mooie titel voor een folder. Maar ook best leuk om naar te kijken als je hele dagen op een fiets zit. De Ardennen hebben veel naaldbossen. Afgewisseld met weilanden waar allerlei soorten koeien lopen. En soms een veldje mais. De klimmetjes zij vaak pittig en we zitten veelal op hoogte (350 tot 450 meter). In Noord Frankrijk, eigenlijk de Franse Ardennen, wordt het land iets opener. De klimmetjes iets minder steil. En iets korter. En dat gaat zo door. Mais en koeien worden vervangen door allerlei soorten graan. Af en toe voederbieten. En op zijn tijd een veldje heerlijke ruikende alfalfa. En daar zie je dan ook meteen de bijtjes en vlinders. In de loop van donderdag zagen we ook de eerste velden zonnebloemen. Nou dacht ik altijd dat die bloemen meedraaiden met de zon. Ze heten toch niet voor niks “tournesol” in het Frans? De bloemen die wij die dag zagen hadden allemaal hun kopje richting het oosten. Nu was het ook een erg bewolkte dag. Dus misschien hadden ze niet in de gaten dat de zon allang op was. Of misschien heb ik, vanwege een allang vergeten epidemie, ooit een keer een leerachterstand opgelopen.

Kleurrijke landschappen in de Champagne.

En dan het wild. We waren van plan, vóór covid-19, om te gaan fietsen in Noord Oost Canada. Als je dan wild wilt zien, gaat het over walvissen, elanden en papegaaienduikers. We doen het nu met af en toe een ree, een enkele haas, veel roofvogels en, als ik probeer wat meer inclusief te zijn, ook wel wat muggen en vliegen. Die laatste vooral toen wij aan de tonijnsalade zaten. Hoe kan een vlieg in de Champagne daar nou een voorkeur voor ontwikkelen?

Haas.

Maar leuk blijft het. Deze haas hierboven dacht ons te slim af te zijn door in elkaar te duiken en zijn oren plat te leggen. Daar trappen wij niet in. Even later waande hij zich onbespied en dus kon ik een foto maken voordat hij er weer vandoor ging.

Later diezelfde dag zagen we een ree in een van de uitgestrekte graanvelden staan. Rechts van ons. Blijkbaar was rechts niet veilig genoeg. Dus stak hij snel onze weg over. Hij rende rap het graanveld links van ons in. Na een meter of 50 stopte hij. Hij draaide zich om, om te kijken waar wij waren. Als we hem niet gevolgd hadden op zijn vlucht was hij nooit opgevallen. Slechts zijn oren staken boven het graan uit. Maar dat hadden ook twee pluimen onkruid kunnen zijn. Hij vond het nog niet veilig genoeg en huppelde verder door het koren. Tot hij in een spoor terecht kwam dat de boer ooit met zijn tractor gemaakt had. Toen nam hij een lange sprint naar het bosje aan de rand van het veld. Veilig.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.