Herinneringen

      7 Reacties op Herinneringen

De écht laatste etappe. Beetje treuzelen bij het vertrek, nog een extra cappuccino (die ik al weken gemist heb). Toch maar op pad. Ik weet dat mij rechte wegen wachten, met tegenwind. Dat het warm wordt, dat het landschap slechts heel langzaam zal veranderen. Toch staat het me niet tegen. Want alles is voor de laatste keer vandaag. Na 100 km staan we op pakweg twee kilometer van de suburbs van El Paso. Maar we mogen niet rechtdoor. Met een grote bocht noordwaarts worden we via Sunland Parks naar het centrum van El Paso geleid. Dat duurt nog eens 20 km. Door een smalle kloof, ooit gemaakt door de Rio Grande, rijden we naar hartje El Paso. Doet me denken aan het Berlijn van de jaren 80. Naast onze provinciale weg loopt een hek. Van boven afgemaakt met van dat scheermessen-prikkeldraad. Daarnaast een betonnen goot. Op de rand daarvan een hekwerk met fijn gaas van ongeveer 4 meter hoog. Dan volgt een zandweg van zo’n 10 meter breed. Met elke 200 meter een auto van de Border Patrol. De zandweg is afgebakend met lichtmasten, elk 50 meter. Daarachter kabbelt dan nog de Rio Grande. Van de andere oever klinkt muziek. Ik zie bussen rijden, mensen lopen, kleurrijke huisjes. Rare wereld. Zeker als je net heel lang door de natuur hebt gefietst. Met als uiteindelijk doel juist die grens, die zo hard duidelijk maakt dat mensen heel verschillend behandeld worden. “Ja”, zei de restauranteigenaar in Las Palomas, “de Amerikanen zijn heel slim. Als ze arbeiders tekort komen in Florida, gaat daar de grens een beetje open. Zijn er genoeg, dan gaat ie weer op slot.”
Toch maar rare lui die Amerikanen.

image

Op aanraden van de man van ons hotel zijn we naar de Tap gegaan. Bier en Mexicaans eten. Rare tent. Maakt meteen het dubbele van de Amerikaans aanpak duidelijk. Iedereen spreekt Spaans. Sommigen geen of gebrekkig Engels. Één meisje lijkt pas gisterenavond uit de vrachtwagen gekropen. Zij komt niet verder dan de vraag of alles “okay” is. Elk antwoord van ons resulteert erin dat ze een collega roept die iets beter is in de Engelse taal. En juist in die kroeg draaien ze de plaat die ik als eerste ooit gekocht heb. Heel lang geleden. “In-a-gadda-da-vida” van de Iron Butterfly. De lp-versie, 17 minuten lang. Zou dat meisje weten dat de titel een verbastering is van “In the garden of Eden”?

Iedereen bedankt voor het meeleven. Het was elke keer weer leuk om jullie reacties te lezen. Dat heeft geholpen om van deze Great Divide een succes te maken. Maar het is klaar. Tijd om uit te rusten, dingen te laten bezinken en dan voorzichtig weer plannen maken….

7 gedachten over “Herinneringen

  1. Hilda ezinga

    Geweldig hoor Ton, de eindbestemming gehaald. Klasse gedaan een hele prestatie!!
    Veel gerepareerd aan je fiets maar dat is nu niet meer nodig…. De fiets aan de wilgen denk ik. Ik heb met plezier je verhalen gelezen….ik zal het missen. Nog een paar dagen genieten, uitrusten,de boel klaar maken voor vertrek met het vliegtuig. Groetjes

  2. Marie-José

    Ik voel de weemoed al….
    Geniet van het allerlaatste staartje van jullie geweldige reis.
    Ik zal je verhalen bij het ontbijt missen!

  3. Annette Voets

    Raar dat het nu afgelopen is. ook ik zal de verhalen missen. maar daar krijg ik jou weer voor terug. Dat scheelt.
    En nu je weet dat velen met zoveel plezier je verhalen hebben gelezen: wat let je om hiermee niet door te gaan. En hier heb je iedere dag WIFI.
    Wordt iedereen nog blijer. Of werkt dat zo niet?
    Ik vind het in elk geval heel fijn dat je er woensdag weer bent.
    Kunnen wij weer plannen gaan maken. Voorzichtig?

  4. doos

    Ton, René……….. (kan nog steeds niet fatsoenlijk reageren op de blogs van René)

    wat ben ik ENORM onder de indruk van jullie prestatie (had écht weinig vertrouwen dat het allemaal goed zou gaan toen jullie vertrokken)…. en wat was het fijn om iedere keer jullie verhalen (voor) te lezen …. ja, het was voor Paulien en mij een klein ritueeltje geworden 🙂

    Dat ritueeltje is nu (even?) afgelopen, maar daar krijg ik jullie weer voor terug 🙂

    Ik zie uit naar jullie arrival! Hoop dat alle laatste regelzaakjes voor de terugreis voorspoedig gaan verlopen.

    (Kelsey ook een fargo?)

    Zie opeens fargo….. dacht dat de naam op het amerikaanse dorpje gestoeld was…. maar in jouw geval is het anders….. fargo komt van ‘go far……’

    🙂

    Jos

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.