Water

      Geen reacties op Water

Nu wij door de wateroverlast gedwongen worden over het asfalt naar Silver City te fietsen, komen we weer langs dorpjes. Dus is onze watervoorziening geen probleem meer. Wel worden we geconfronteerd met wat het water hier aangericht heeft. Een paar dagen geleden zijn hier enorme regenbuien geweest. Wat ze “flash floods” noemen. In korte tijd valt er heel veel water, op dezelfde plaats. De buien bewegen nauwelijks. De “flash flood” die wij hebben meegemaakt in Albuquerque bijvoorbeeld, gaf binnen een uur tussen de 50 en 75 mm regen. Zo hoorden wij op de radio toen we in de auto zaten. Vandaag konden we zien wat dat veroorzaakt in dit gebied, aan de westkant van de Gila bergen. Hier lopen vele canyons, smalle kloven met steile bergwanden. We zijn tientallen smalle stroompjes overgestoken waar duidelijk te zien was dat er kort geleden enorme hoeveelheden water naar beneden zijn gekomen. Meters hoog ligt de modder, stenen, boomstammen en takken. En al die stromen komen onder in de canyon in dezelfde rivier uit. En zo’n rivier raast dan naar beneden naar het dal waar de hoofdader stroomt. En waar ook de weg ligt en de dorpjes. Er was nu, twee dagen later, al veel opgeruimd. De weg was prima te berijden. Bij een benzinepomp annex winkel spraken we twee kinderen. Die waren best bang geweest. Vlak langs hun huis was zo’n stroom naar beneden geraasd. Angstaanjagend hard. Een dorp verderop was het hotel van hun oma beschadigd door een modderstroom. Dat dorp, Glenwood, was het hardst getroffen. Verschillende mensen dakloos. We zagen een Rode Kruis post ingericht in de basisschool. Ook was er nog een nieuwszender bezig met een rapportage ter plekke. Een andere zender had een eigen helikopter ingezet. Om indrukwekkende plaatjes van boven te maken. Wij zijn de Dry Creek River overgegaan. Via de brug hoor, niks geks. De naam doet vermoeden dat er meestal weinig water in staat. Dat is nu anders. Veel snelstromend modderig water. Je zag de wanden van de rivier afbrokkelen en zo meer modder toevoegen aan het water. Ik weet nu even niet aan welke kant van de Great Divide wij zitten. Ik weet wel dat ze hier niet ingericht zijn op deze overlast, die, naar eigen zeggen, eens in de vijftig jaar voorkomt.
Zo zijn we onze tocht begonnen in een door wateroverlast geteisterde staat (Alberta). En eindigen we ook in zo’n staat. In alle andere staten hebben we alleen maar klachten gehoord over extreme droogte en hitte. We hebben het dus vaak over water gehad.

image

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.