Pietown

      1 reactie op Pietown

De dag begon heel gewoon. Voor een moteldag. Ontbijt, skypen en inpakken. Bas alvast gefeliciteerd met zijn achttiende verjaardag! Want op zondag, de grote dag, heb ik waarschijnlijk geen wifi. Het weer was bewolkt, maar zag er niet onvriendelijk uit. Allengs steeds meer zon, maar ook samenklonterende wolken. We reden het nationaal park Malpais binnen. Het “slechte land”. Dat is één grote vlakte lava. Al best oud. Tussen de lavavlakte en de steile wanden van zandsteen loopt onze weg. Prachtige plaatjes. We laten de eerste onweersbui links liggen, blijven de tweede met een tussensprintje voor en rijden vervolgens recht de derde binnen. Dat gebeurt vlak voor we het asfalt verruilen voor de onverharde weg. Het eerste stuk is goed te fietsen. Maar dan komen we bij een watermassa op de plaats waar de weg hoort te liggen. Het water stroomt. Van waar naar waar is onduidelijk. Er staat ook een auto te twijfelen
De chauffeur durft niet dóór het water, maar ook niet er omheen. Wij proberen dat laatste. Maar dat is geen succes. Wat een begaanbaar grasveld lijkt, is één zuigende moddermassa. We worstelen ons met onze fietsen terug naar de stromende weg. Door het water waden werkt het best. Achter ons zien we de twijfelende auto omkeren. We hebben uiteindelijk enorme klonten modder aan de fiets hangen, maar we kunnen verder.
Tegen zessen rijdt ik Pietown binnen, een dorp met enkele tientallen inwoners, maar wel een heus festival. Het taarten-festival. Vandaag. De meeste festiviteiten zijn voorbij. Maar we worden warm welkom geheten in het Great Divide huis. Bij binnenkomst van het dorp, ontmoet ik Don. Hij heeft gewoond in het huis, heeft er zijn kinderen grootgebracht en heeft het inmiddels ter beschikking gesteld aan alle Great Divide fietsers en wandelaars. En vandaag ook aan allerlei, vooral jonge, Pie-festival-bezoekers. “Ga naar binnen, maak het jezelf gemakkelijk. Er is eten en drinken. Welkom!”
Geweldig. Don heeft heerlijke sauzen bij de pasta gemaakt. Een van zijn dochters maakt er smakelijk brood bij. Bier ligt in de koelbox. Ik denk dat er zeker twintig mensen in en om het huis rondlopen. Vier andere Divide-fietsers, familie van Don, kennissen en toevallige bezoekers. Leuk om wat te kletsen. We kunnen in het huis een plekje zoeken, onze tent in de tuin zetten of op de gratis camping achter de feesttent. We kiezen voor het laatste. Lijkt de meest rustige optie. We spuiten met de tuinslang de fiets min of meer schoon, douchen op de RV–camping en zetten onze tentjes op een rustig plekje op. Vervolgens nog even naar de feesttent. Daar is live muziek en dansen. Country-muziek door een zeskoppige band, met een gemiddelde leeftijd van zeventig! Toch verzamelt jong en oud zich daar en danst of kijkt. Wij zoeken een tentje waar je wat te drinken kunt kopen. Is er niet! Ik zie een vrouw die ik in het Divide-huis gesproken heb. Zij beaamt dat er geen drinken of eten verkocht wordt, maar biedt meteen aan een paar biertjes te halen. Daar is René niet mee geholpen. Ik wel. Na vijf minuten heb ik de keus uit vijf verschillende biertjes, allemaal uit New Mexico. Als ik meer wil moet ik maar langs komen. Bijzonder. Het lijkt erop dat iedereen die iets met Pietown heeft zich inspant om ten eerste van het Piefestival een succes te maken en ten tweede alle Divide-fietsers en – lopers een warm welkom te bereiden. Geweldige mensen op een bijzondere plek.

Het toastershouse, alleen voor Dividefietsers en -wandelaars

image

1 gedachte over “Pietown

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.