Rare dag (maandag)

      1 reactie op Rare dag (maandag)

Toen we gisteren (zondag) in Radium aankwamen, was ik zo moe dat ik buiten de tent op mijn matje in slaap ben gevallen, in mijn fietskleren. Dus dacht ik vandaag, laat ik maar weer eens verstandig zijn. Er stond een zware etappe op het programma die lichter te maken was door niet de Ute Pas te nemen, maar via highway 9 naar Silverthorne te fietsen. Dus na 30 km (en 650 hm) hebben we even koffie gedronken in Kremling en heb ik definitief besloten de highway te nemen. Daarna gingen René en ik ieder ons weegs. Mijn keuze was vooral ook ingegeven door de te verwachten processieklimmen. Zo’n highway leggen ze anders aan. Als een helling te steil dreigt te worden, graven ze wat van de berg af en als de afdaling te steil wordt, leggen ze een brug neer. Kortom, waar het profiel van de bergpaden vooral onregelmatige, maar scherpe zaagtanden laat zien, geeft het profiel van zo’n highway een golvend patroon. En dat vind ik prettiger fietsen. Maar ja, er komt meer kijken bij prettig fietsen dan het profiel. Om te beginnen fietste ik na de koffie aan de verkeerde kant het dorp uit. Lekker handig. Toen ik eenmaal op de weg zat, bleek er geen vluchtstrook langs highway 9 te liggen. Dus maar hopen dat iedereen een beetje rekening met mij wil houden. Goed en wel op gang zie ik in de verte een rookpluim. Eerst wit, later donker. Kan van alles zijn. Na zo’n 10 minuten hoor ik achter mij sirenes. Twee politiewagens stuiven voorbij. Vijf minuten later gevolgd door een ambulance. En weer een paar minuten later door twee brandweerwagens, maar dan ben ik al bij de plaats des onheils gearriveerd. Er blijkt een wagen over de kop geslagen te zijn (wiel verloren hoor ik later). Die is vervolgens in de berm in brand gevlogen. Een man en vrouw worden behandeld in de berm. Ziet er niet goed uit. Ik hoor dat er ook een kind in de auto zat, maar dat ligt al in de ambulance. Als de brand eenmaal onder controle is, en dat duurt wel 20 minuten, sluip ik via de tegenoverliggende berm langs de barricade. Ik fiets weer verder, een beetje beduusd. Gelukkig kan ik een aantal mijlen ongestoord fietsen. Ik realiseer me dat ik dicht bij de plaats van het ongeluk gefietst zou hebben als ik niet eerst de verkeerde kant op gefietst was. Even later kan ik toch weer genieten van de fraaie uitzichten op de bergen bij een stuwmeer. Colorado heeft weer de echte Rockies. Mooi op tijd rijd ik Silverthorne binnen. Drie kwartier later ontmoet ik ook René weer. Het blijkt dat ik niet zoveel gemist heb aan de Ute Pas. We besluiten meteen boodschappen te doen en te kamperen aan het Dilan Lake, net buiten het dorp. De camping zelf is rustig, het lange weekend zit er op. Onze buren, twee jonge mensen uit Denver, vertrekken morgen heel vroeg. Zij moeten weer werken. Ik krijg van hen twee biertjes. Zij snappen dat je daar als fietser veel zin in kunt hebben, maar dat je niet alles in je tassen mee kunt nemen. Mooi einde van een rare dag.

image

1 gedachte over “Rare dag (maandag)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.