Just another day….

      5 Reacties op Just another day….

Zei René vanochtend om 9 uur toen we weer opstapten. Ja, maar wel in paradise dacht ik toen. Wakker geworden met de zon die boven de bergen uitkomt. De belofte van weer een mooie zonnige dag. Een fantastische omgeving. Geweldig dat we dit mogen doen. Hoewel gisteren mijn tweede voordrager van de voorvork was gebroken, had ik daar een aardige oplossing voor. Dus daar geen kopzorg meer over. Lekker fietsen langs de prachtige Red Rock Lakes. En daarna via de Red Rock pas Idaho binnen rijden. Montana hebben we alweer gehad. We hadden al besloten dat na drie dagen nauwelijks wassen een motel wel weer op zijn plaats was. We zouden er een niet al te lange dag van maken. Stoppen in Island Park. Lekker eten, douchen, was doen en goed slapen!
We fietsten onder langs Henry’s Lake toen me een raar geluidje aan de Bob Yak van René opviel. Toen ik keek waar dat vandaan kwam, zag ik het wiel behoorlijk zwabberen. Toch maar even stoppen. Blijken er maar liefst 7 of 8 spaken gebroken! Dat kan niet lang meer goed gaan. Na overleg besloten we over het asfalt naar Island Park te gaan (minder hobbels). In te checken in een motel en dan maar te gaan bellen. Fietsenmaker? Dealer Bob Yak? Bob zelf? Onderweg nog een racefietser aangeschoten. Die had ook nog een adresje van een handige meneer. Vervolgens bij een verhuurbedrijf van onder andere mtb’s navraag afgedaan. Die man had niks, maar ging voor ons bellen. En ja, een fietsenmaker in Yellowstone West kon de boel wel repareren. Maar hoe komt René daar? Geen bussen of taxi’s en ook geen autoverhuur. Enfin, eerst naar het motel. Wil ik in gaan checken, kan ik mijn portemonnee nergens vinden. Met daarin bankpas, credit card en rijbewijs! Verduld, toen wij vanochtend stonden in te pakken, stopte er een pick up en vroeg de chauffeur of wij een portemonnee misten. Op dat moment niet, maar ik ben zo stom geweest om dat niet even te controleren. Wat nu gedaan? René kon inchecken. Prima. Vanuit het motel kon er niet buiten Idaho gebeld worden. gelukkig heeft René een mobiel. Hij bellen met de fietsenmaker. Hij kon tot 20 uur terecht. Prima. Ik via internet nummer opgezocht van winkel in Lima, Montana. Daar had ik het laatst mijn portemonnee gebruikt. Bellen met mobiel van René, want die van mij weigert dienst sinds ik de oceaan over ben. Portemonnee ligt daar! Gebracht door iemand die hem bij het spoor gevonden had. Fantastisch! Maar hoe kom ik in Lima? Morgen maar kijken. Eerst wiel van René. Hij doucht snel en doet enigszins betamelijke fietskleren aan. Ho, wacht. Ik heb geen geld en pasjes. Eerst even pinnen. Kan niet in ons dorpje. Snel naar ander dorpje, geld halen. René op hete kolen natuurlijk. Geld gepind, iemand aangesproken, wiens vrouw weer iemand aanspreekt. René plus zijn fiets kun 14 van 20 mijl meerijden. Doen! Ikke terugfietsen, biertje halen, douchen, was doen en vraag bij balie van motel neergelegd: kan iemand mij, tegen betaling, morgen op en neer naar Lima rijden? Fietsen kost namelijk een volle dag. Terug dus ook. Verliezen we twee dagen. Portemonnee op laten sturen kan eventueel ook, maar waar naar toe? Hoe lang duurt dat? Minder zeker enz.enz..

Paradise? Nu even niet. Stand van zaken: René op weg naar fietsenmaker. Hopelijk werkt zijn Bob morgen weer. In Yellowstone West verhuren ze wel auto’s maar René heeft zijn rijbewijs niet meegenomen! Ik wel, maar zit in mijn portemonnee.
Ik ga dadelijk een hapje eten. Weet namelijk niet of René vanavond terugkomt of niet. Morgenvroeg kijken of er iemand is die mij naar Lima wil rijden. Anders toch maar twee dagen op en neer fietsen….. Wordt vervolgd!

image

5 gedachten over “Just another day….

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.