De weg-is-weg

      Geen reacties op De weg-is-weg

Meteen vanuit Elkford klimmen. De eerste 3 km zo’n 7 %. Dan voel je meteen welke spieren je gisteren ook al gebruikt hebt. Maar vooruit, we draaien een mooi dal in en zullen zo via een zeer rustige route naar Sparwood rijden. Daar doen we dan koffie met wifi. Zo is het plan. Behalve mooi wordt de route ook spannend. Een aardverschuiving heeft een deel van het pad bedolven onder keien en een grote boom. Meteen beetje trekken en duwen komen we er overheen. “Geen wonder dat we geen auto’s zien!” zeg ik nog tegen René. In een modderig plekje meteen na de boom zie ik verse berensporen. Toch maar weer de berenspray onder handbereik houden.
De brug is gelukkig al gerepareerd. Maar een kilometer later is het mis. In een bocht van de rivier is de hoger gelegen weg volledig verdwenen. Ondergraven door de rivier. Met geen mogelijkheid kunnen we er omheen. Terug dus naar Elkford. En dan via de Highway naar Sparwood. Daar aan de cola en de wifi en verder over de Highway tot aan Fernie. Daar blijkt da camping vol te zijn! Gelukkig heeft de beheerder nog een plekje voor ons in de “overvloed”. Douches zijn er niet, wel een beekje. Geeft een echt “buiten” gevoel!
Koppie soep en kant-en-klaar macaroni vormen de maaltijd. Weggespoeld met water. Wat opvalt: geen muggen. Score Muggen – Beren: 0 – 0.

image

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.