Smoes

      Geen reacties op Smoes

Sierra Nevada

Het begon bij mij in het voorjaar van 1983. Ik nam de Motobécane van onze Rob over en ging fietsen. In september ging ik al met Chris en Chrisje naar de alpen. De Col de la Madeleine over en de Galibier en zo nog wat. En toen was ik verkocht. Vele fietstochten volgden. Vele uitdagingen kwamen op ‘n lijstje. Een soort van bucketlist voor ik ook maar enig idee had wat dat was. Het begint met het verlangen een keer een echte wielerklassieker te rijden. Luik-Bastenaken-Luik werd het. Andere volgden. Maar ook de echte wielercols lonkten. Daar werden vakanties op ingericht. Alpe d’Huez werd beklommen, evenals de Tourmalet, de Ventoux en de Stelvio. En nog veel meer. Maar eentje bleef buiten beeld: de Pico Veleta, de hoogste top in de Sierra Nevada. Die is ook minder bekend, maar is wel een van de hoogste te beklimmen toppen in Europa. Die klim begint in Granada. En laten we daar nou net 2 dagen verbleven hebben. Maar geen Pico Veleta voor mij. Ik had er geen zin in…. Raar toch? Of heeft het te maken met het boek dat ik aan het lezen ben? Toen ik hoorde dat Stephen Hawking was overleden, nam ik mij voor zijn “Brief history of time” te lezen. Meestal lees ik detectives, maar af en toe doe ik een serieus boek. Nu ga ik niet beweren dat ik alles begrijp wat Stephen heeft opgeschreven, maar een beetje wel. Wat ik begrepen heb, is dat er al vele miljarden jaren een heelal is en dat dat heelal er nog vele miljarden jaren zal zijn. Dat is een heleboel tijd zonder mij. Op dat moment kon ik mezelf niet zo goed uitleggen waarom het belangrijk is dat ik ooit die Pico Veleta op rijd. Goede smoes?

De kathedraal van Granada. Leuk zonder fiets.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.